طراحی الگوی تاب آوری کسب وکارهای نوپا: مسیری به سوی آینده نگاری کسب وکارهای نوپا
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری کارآفرینی سازمانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین
2 گروه کسب و کار جدید، دانشکده کارآفرینی ،دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 عضو هیات علمی دانشکده کارافرینی دانشگاه تهران
doi
10.30479/jfs.2023.17059.1390چکیده
هدف: تابآوری در کسب و کارهای نوپا، مسأله چالشبرانگیزی است که نظر سیاستگذاران این حوزه و صاحبان کسب و کار را به خود جلب کرده است. پژوهش حاضر، تلاشی بهمنظور ارائه مدل طراحی الگوی تابآوری کسب و کارهای نوپا، بهعنوان مسیری بهسوی آیندهنگاری کسب و کارهای نوپاست. روش: این پژوهش، از لحاظ هدف، کاربردی است و از منظر گردآوری اطلاعات، یک پژوهش کیفی است که با روش تحلیل محتوا انجام شده است. روش گردآوری اطلاعات، مصاحبه نیمهساختاریافته است. مصاحبه با مشارکتکنندگان، تا رسیدن به نقطه اشباع نظری ادامه یافته است که این مهم، با انجام 15 مصاحبه حاصل گردید. مشارکتکنندگان، با روش گلوله برفی و هدفمند انتخاب شده و تجزیه و تحلیل دادهها، بهواسطه سه مرحله کدگذاری (باز، محوری، گزینشی) با نرمافزار MAXQDA2020 بوده است. یافته ها: بر اساس نتایج تحقیق مؤلفههای «تاب آوری شناختی، تاب آوری مالی، تابآوری انطباقی» و همچنین عوامل سازمانی تأثیر گذار پیشایند، پیشرانها و پَسرانها و پیامدهای تاب آوری مشخص شدند. در این پژوهش، آیندهنگاری و آینده پژوهی، از عوامل پیشرانِ تابآوری کسب و کارهای نوپا شناخته شدند. نتیجه گیری: تاب آوری موجب میشود تا کسب و کارها، به شرایط پویای محیط خود پاسخ مؤثری داده و شایستگیهایشان را از طریق آیندهنگری استراتژیک به حداکثر برسانند و درنتیجه، ارزش بیشتری را نسبت به رقبای خود در حوزه کسب و کارها کسب کنند. در این خصوص، میتوان ادغام آیندهنگاری در فرایند تابآوری کسب و کارها را بهعنوان یک عامل تسهیلگرو پیشران پیشنهاد نمود.