فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

تغییر کاربری اراضی یک چالش هیدرولوژیک در آبخیزداری شهری است که با تأثیر بر رواناب سطحی روش­های مدیریت منابـع آب را تغییر مـی دهد. تکنیک­های سنجش از دور و استفاده از تصاویر ماهواره­ای می­تواند به بهبود و تسریع در مطالعات منابع طبیعی و مدیریت حوزه­های شهری بیانجامد. در این تحقیق رابطه­ی مقادیر گسترش شهری و رواناب حوزه با استفاده از مدل­سازی هیدرولوژیک، سیستم اطلاعات جغرافیایی و سنجش از دور بررسی شد. ابتدا برای تهیه­ی نقشه­ی کاربری اراضی شهرستان اسدآباد از داده­های رقومی سنجنده­های TM و ETM+ ماهواره­ی لندست­های 5 و 7 ماه اردیبهشت در سال­های 1992، 2002، 2014 استفاده شد. برای طبقه­بنـدی نظارت شده از روش حداکـثر احتمال و برای برآورد رواناب سطحی، روش سرویس حفاظت منابع ملی  (NRCS-CN)استفاده شد. سپس نقشه­های کاربری اراضی، شماره منحنی و ارتفاع رواناب محاسبه و ترسیم شد. نتایج نشان داد که با افزایش مساحت کاربری شهری از سال 1992 تا 2014 به میزان 95/4  درصد و تغییرات رواناب سطحی تا 8/15 درصد افزایش داشته است. که حجمی معادل 350 مترمکعب خواهد بود که این حجم رواناب در یک شهر کوچک قابل ملاحظه و بعضاً خطرناک است.