تأثیر شیوه تدریجی- پناهی بر تنوع گونه‌ای درختی در جنگل های بلوط لوه گرگان

نویسندگان

1 استادیار گروه جنگل‌داری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

2 دانشجوی کارشناسی ارشد جنگل‌داری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

3 دانشجوی کارشناسی ارشد جنگل‌داری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

4 استادیار، گروه جنگل‌داری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

doi
چکیده

به‌منظور بررسی تأثیر شیوه تدریجی- پناهیبر تنوع گونه‌ای در هر یک از مراحل اجرای آن، تحقیق حاضر در جنگلهای بلوط لوه، گرگان اجرا شد. در این مطالعه 117 قطعه نمونه 36/0 هکتاری به ابعاد 60×60 متر به روش آماربرداری خوشه­ای پیاده و اطلاعات قطر و نوع گونه درختی برداشت شد. در این تحقیق سه توده مدیریت شده (توده پناهی دانگ دوم (20ساله)، توده پناهی دانگ اول (40ساله) و اصلاحی) و توده طبیعی براساس شاخصهای تنوع شانون- وینر، یکنواختی اسمیت- ویلسون و غنای گونه­ای مورد مقایسه قرار گرفتند. نتایج نشان داد که چهار توده یادشده، براساس شاخصهای تنوع و یکنواختی با احتمال 95 درصد تفاوت معنی­داری داشتند و بیشترین مقدار شاخص یکنواختی اسمیت- ویلسون و کمترین مقدار شاخص تنوع شانون- وینر مربوط به توده طبیعی بود. این تفاوت می­تواند به‌دلیل بهره­برداری و باز شدن تاج پوشش باشد. کم بودن مقادیر شاخص تنوع شانون- وینر و یکنواختی اسمیت - ویلسون در دانگ اول نسبت به دانگ دوم و تفاوت معنی‌دار این دو توده با توده طبیعی گویای این مطلب است که بهره­برداری به شیوه تدریجی- پناهی و تمرکز برداشت در قطرهای زیاد باعث کاهش تنوع گونه‌ای در منطقه مورد مطالعه شده است.