بررسی تأثیر ویژگی زمینشناسی در تحلیل فراوانی سیلاب منطقهای حوضههای آبریز شمال شرق ایران
نویسندگان
1 دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشگاه فردوسی مشهد
3 دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22067/jsw.v31i6.28972چکیده
تحلیل فراوانی منطقهای سیلاب، نیازمند شناسایی حوضههای مشابه از نظر مکانیزم تولید سیلاب میباشد. تشابه حوضهها در تولید سیلاب تابع عواملی نظیر ویژگیهای فیزیوگرافی و هواشناسی حوضه، موقعیت جغرافیایی و زمینشناسی میباشد. در این مطالعه به منظور تعیین اثر شاخص زمینشناسی در تعیین مناطق همگن هیدرولوژیکی، 73 ایستگاه آبسنجی واقع در شمال شرق ایران که دارای اقلیم خشک تا نیمهخشک است با میانگین طول دوره آماری 29 سال، با درنظر گرفتن شاخص زمینشناسی و نیز بدون درنظرگرفتن این شاخص با استفاده از الگوریتم خوشهبندی C--میانگین فازی به 6 ناحیهی همگن تقسیم شدند. جهت تعیین تعداد بهینهی خوشهها از سه شاخص صحتسنجی خوشهبندی فازی وون، ژی-بنی و فوکویاما-سوگنو استفاده شد. نواحی حاصل از دو روش با استفاده از آمارههای همگنی برپایهی گشتاورهای خطی همگن تشخیص داده شد. توابع توزیع ناحیهها با استفاده از آزمونهای نیکوئی برازش Z و کولموگروف- اسمیرنوف انتخاب شدند. با مقایسه توزیع ایستگاهها و همچنین دو آماره ارزیابی میانه خطای نسبی و نسبت دبی پیشبینی شده به دبی برآورد شده به ازاء 5 دوره بازگشت مختلف (5، 10، 20، 50 و 100 سال)، هر دو روش تحلیل، نتایجی قابل قبول داشته و اضافه کردن شاخص زمینشناسی منجر به بهبود نتایج گردید. با درنظر گرفتن ویژگی زمینشناسی در ناحیهبندی حوضهها، علاوه بر توابع توزیع برتر، تابع توزیع لوگ نرمال سه پارامتری برای تمامی نواحی مناسب تشخیص داده شد، که از این نقطه نظر استفاده از ویژگی زمینشناسی مناسب بود.