شناسایی عوامل مؤثر بر تمایل کارکنان به بیان مخالفت سازمانی
نویسندگان
1 داﻧﺸﺠﻮی دﮐﺘﺮی، ﮔﺮوه ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ رﻓﺘﺎرﺳﺎزﻣﺎﻧﯽ، داﻧﺸﮕﺎه ﺧﻮارزﻣﯽ؛ ﻣﺮﺑﻰ، ﮔﺮوه ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ، داﻧﺸﮕﺎه ﭘﯿﺎم ﻧﻮر، ﺗﻬﺮان، اﯾﺮان.
2 دانشیار، گروه آموزشی مدیریت آموزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
3 دانشیار، گروه آموزشی مدیریت منابع انسانی و کسب و کار، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
4 استادیار، گروه آموزشی مدیریت منابع انسانی و کسب و کار، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
doi
10.30473/ipom.2022.60449.4436چکیده
یکی از شاخصههایی که نشاندهنده پویایی سازمانهای امروزی است، بهرهمندی سازمانها از نقطهنظرات سازنده و مفید کارکنان در راستای افزایش کیفیت تصمیمات گرفته شده در سازمانها است. ازاینرو، هدف پژوهش حاضر شناسایی عوامل مؤثر بر تمایل کارکنان به بیان مخالفت سازمانی در دانشگاه است. روش پژوهش حاضر از نوع کیفی و اکتشافی است که با استفاده از تحلیل مضمون و مطالعۀ آرشیوی صورت گرفته است. نمونۀ آماری این پژوهش شامل 120 مقالۀ چاپ شده در پایگاه اطلاعات علمی معتبر داخلی و خارجی از طریق جستجوی کلمات کلیدی و انجام فرآیند غربالگری بود که در نهایت 30 اثر بهمنظور بررسی و تحلیل بیشتر انتخاب شد، نتیجه بررسی و تحلیل ادبیات استخراج 31 مضمون پایه، 13 مضمون سازماندهنده و 4 مضمون فراگیر بود. یافتهها نشان داد که عوامل مؤثر بر تمایل کارکنان به بیان مخالفت سازمانی در 4 بُعد اصلی: فردی، ارتباطی، سازمانی و محیطی است که هریک از این عوامل میتوانند در تمایل کارکنان به بیان مخالفت سازمانی تأثیرگذار باشند ولی تصمیمگیری برای انتخاب رویکرد بیان مخالفت بستگی دارد که در لحظۀ انتخاب، کدام مسئله و عامل خاص در آن موقعیت خاص تأثیرگذار خواهد شد، درنتیجه بسته به شرایط اقتضایی ضروری است، ملاحظات مربوط به هرکدام از عوامل شناسایی شده و در انتخاب رویکرد صحیح بیان مخالفت سازمانی کارکنان مدنظر قرار گیرد.
