مدل رهبری آموزشی مبتنی بر زیباییشناختی در نظام آموزش عالی (مورد مطالعه: دانشگاههای دولتی ایران)
نویسندگان
1 استاد، گروه مدیریت رفتار سازمانی، دانشکدگان فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایران.
2 دانشجوی دکتری؛ مربی، دانشگاه پیام نور، گروه مدیریت آموزشی، دانشکدگان فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایران.
3 استادیار، گروه مدیریت آموزشی، دانشکدگان فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایران.
doi
10.30473/ipom.2021.61017.4462چکیده
این پژوهش با هدف ارائه مدل رهبری آموزشی مبتنی بر زیباییشناسی در دانشگاههای دولتی ایران در بازه زمانی 98-1400 با رویکرد کیفی انجام گرفت. در این پژوهش کاربردی– اکتشافی، ابزار جمعآوری اطلاعات مصاحبه بوده است. جامعه آماری شامل کلیه خبرگان دانشگاههای دولتی بوده که با روش گلوله برفی 13 نفر از خبرگان، نمونه آماری را تشکیل دادند. برای تحلیل و ارائه مدل از تکنیک دادهبنیاد استفاده شد. در مرحله کدگذاری باز، 952 کد اولیه استخراج شد که در نهایت 123 مفهوم تبیین شد که در قالب 33 مقوله فرعی یا مولفه، 10 مقوله اصلی و مقولات اصلی در قالب 6 طبقه، الگوی پارادایمی رهبری آموزشی مبتنی بر زیباییشناسی را شکل دادند. در مدل ارائه شده، رهبر آموزشی زیبا با مصادیق رهبری ذهن و احساسات، رفتار آموزشی زیبا، نگاه و بینش معنوی و آراستگی به مرکز ثقل مدل پارادایمی تبدیل شد؛ ظرفیتهای فردی و جو حاکم بر دانشگاه بهعنوان شرایط علّی؛ ظرفیتهای نهادی- سازمانی ازجمله عوامل ساختاری و فرایندی، فرهنگ، مدیریت منابع انسانی حرفهگرا و سیمای دانشگاه بهعنوان بستر حاکم؛ عوامل برگرفته از محیط کلان و موانع فرهنگی و کلیشهای و موانع ساختاری بهعنوان شرایط مداخلهگر؛ راهبردهای فرهنگی- اجتماعی؛ راهبردهای آموزشی-ترویجی، الگوسازی و تکریم رهبران زیباییشناسی، بازنگری و اصلاح برنامهها همراه با راهبردهایی جهت چابک سازی و بوروکراسی زیبا بهعنوان کنشها و تعاملات مدل و در نهایت خلق دانشگاه زیبای بالنده، تحقق بالندگی فردی و توسعه اجتماعی پیامدهای این مدل هستند
