ارزیابی خسارت وارده به درختان باقیمانده در حفره های قطع و مسیرهای خروج چوب در شیوه تکگزینی (مطالعه موردی: جنگل لونک سیاهکل)
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکده علوم کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه گرگان
2 استادیار، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه گیلان
3 دانشجوی دکتری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات تهران
4 دانشگاه گیلان
doi
چکیده
جنگلهای لونک سیاهکل در استان گیلان، از گونههای چوبی پهنبرگ تشکیل شده که بهدلیل واقع شدن در تنها کمربند سبز چوبهای تولیدی- تجاری جنگلهای شمال ایران و داشتن گونههای چوبی با ارزش صنعتی، نظیر راش و ممرز، دارای ارزش اقتصادی قابلتوجهی میباشند. این تحقیق، خسارات ناشی از عملیات قطع و جمعآوری مقطوعات از حفرههای قطع در یک جنگل پهنبرگ ناهمسال در منطقه لونک سیاهکل را که با شیوه تکگزینی بهرهبرداری میشود مورد ارزیابی قرار دادهاست. در این راستا تعداد 113 اصله درخت نشانهگذاری شده و قطع شده در 31 حفره قطع مورد بررسی قرار گرفت. در این بررسی برای تعیین میزان خسارت وارده به درختان باقیمانده سرپا، در هر یک از مراحل قطع و جمعآوری بار از پای کنده تا کنار مسیر چوبکشی در محدوده حفرههای قطع و مناطق جمعآوری بار، از روش آماربرداری صددرصد استفاده شد و برای تعیین خسارت در کل منطقه مورد آماربرداری با توجه به متغیر بودن مساحت حفرههای قطع و مسیرهای خروج چوب از میانگین وزنی استفاده شد. نتایج این بررسی نشان داد خسارت به درختان باقیمانده در مسیرهای خروج چوب 5/42% و در مقابل این میزان خسارت در حفرههای قطع 5/17% میباشد. بررسی زخمهای ایجاد شده بر روی تنه درختان باقیمانده سرپا نشان داد که زخمهای ناشی از عملیات جمعآوری بار دارای مساحتی بزرگتر از زخمهای ناشی از عملیات قطع میباشد. همچنین بیشتر زخمها تا ارتفاع 2 متری تنه از سطح زمین پراکنش داشته و بهطور عمده عمقی، یعنی همراه با خسارت به کامبیوم میباشند.