اثر نانو ذرات کلوئیدی سیلیس تولید شده از سبوس برنج بر ثبات ابعاد و جذب آب چوب صنوبر (Populus deltoides )
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی چوب و کاغذ، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
2 استادیار گروه مهندسی چوب و کاغذ، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
3 استادیار، گروه علوم پایه، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
doi
10.22092/ijwpr.2014.4466چکیده
این تحقیق با هدف بررسی اثر محلول کلوئیدی نانوسیلیس با استفاده از منبع گیاهی سبوس برنج با تکنیک خاکسترسازی و هضم قلیایی بدست آمد، و بر خواص فیزیکی چوب صنوبر انجام شد. نمونههای آزمونی براساس استاندارد ASTM-D1037 در ابعاد cm3 2×2×2 تهیه گردیدند و در سیلندر اشباع، به روش بتل در پنج سطح 0، 2/1، 7/1، 2/2 و 2/3 درصد با نانوسیلیس کلوئیدی اشباع شدند. درصد جذب و ماندگاری نانوسیلیس، تغییرات دانسیته، جذب آب و کارایی ضدواکشیدگی اندازهگیری شدند. درصد جذب نانو سیلیس در سطوح 2/1، 7/1، 2/2 و 2/3 درصد بهترتیب 85/119، 58/169، 36/196 و 75/214 درصد اندازهگیری شد. ماندگاری نانوسیلیس در پایینترین و بالاترین سطح تیمار نیز 28/1 و 31/9 درصد گزارش گردید. نتایج نشان داد که دانسیته چوب از g/cm3 37/0 در نمونه شاهد به g/cm3 41/0 در بالاترین سطح جذب افزایش یافت. با افزایش سطح جذب نانوسیلیس، جذب آب نمونههای اشباع شده با افزایش غلظت نانو افزایش یافت، اما ثبات ابعاد نمونههای تیمار شده افزایش یافت؛ بهطوریکه پس از طولانیترین زمان غوطهوری، واکشیدگی حجمی نمونههای اشباع شده با نانوسیلیس در مقایسه با نمونه شاهد کاهش یافتند. بنابراین با افزایش سطح جذب نانوسیلیس، اثر ضدواکشیدگی نمونههای اشباع شده پس از 168 ساعت غوطهوری، در سطوح 2/1، 7/1، 2/2 و 2/3 درصد، بهترتیب 5/36، 9/42، 7/34 و 8/26 درصد برآورد شد.