ارائه نظریه در تبیین ماهیت و کارکرد مدیریت دولتی با محوریت جابه‌جایی مدیران دولتی: نظریه ابرهای بارانی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت (مدیریت راهبردی)، دانشگاه عالی دفاع ملی، تهران، ایران.

2 استاد، گروه مدیریت، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

3 دکتری، گروه مدیریت (منابع انسانی)، دانشگاه مالک اشتر، تهران، ایران.

4 دانشیار، گروه مدیریت، دانشگاه مالک اشتر، تهران، ایران.

doi
10.30473/ipom.2021.58897.4379
چکیده

نمدیریت دولتی به‌عنوان نحله‌ای که به دنبال تحقق حداکثر منفعت عمومی برای حداکثر افراد جامعه است. در سیر تکوینی خود با نظریه‌های متعددی تبیین شده است. پژوهش حاضر با رویکردی کیفی، هدف اکتشافی و به لحاظ نتیجه بنیادی در دوبخش انجام شده است. در بخش نخست که نقد نظریه‌های غالب در فضای دانشی مدیریت دولتی و جابه‌جایی مدیران آن است. داده‌ها از طریق مطالعه کتابخانه‌ای دانش موجود و مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با 21 خبره دانش مدیریت دولتی گردآوری شدند و سپس خروجی تحلیل محتوای کیفی داده‌ها و نقد‌های احصا شده در اختیار خبرگان قرار گرفت و در سه مرحله جرح و تعدیل نظرات خبرگان انجام و مورد تأیید نهایی تمامی خبرگان مشارکت داده شده در پژوهش قرار گرفت. در بخش دوم با استفاده از روش استراتژی استدلال استعاره‌ای به‌عنوان یکی از شیوه‌های نظریه‌پردازی در پارادایم نمادین تفسیری و با طی گام‌های روش نظریه‌پردازی دانایی‌فرد (1386) به‌منظور تبیین ماهیت و کارکرد مدیریت دولتی و جابه‌جایی مدیران نظریه‌ای نوین در حوزه دانشی مدیریت دولتی با عنوان نظریة ابرهای بارانی ارائه شد. جامعه آماری پژوهش حاضر خبرگان دانش مدیریت دولتی ایران بودند که نمونه‌ای 21 نفری (خبرگان مرحله اول پژوهش) از آن‌ها به شیوه هدفمند جهت مشارکت در فرایند انجام پژوهش انتخاب شدند. نظریه ارائه شده با استفاده از استعاره ابرهای بارانی، رویکردی جامع و کل‌نگر در تبیین ماهیت و کارکرد مدیریت دولتی به‌ویژه جابه‌جایی مدیران دولتی داشته است و در عین حال ابهام‌ها و سؤالات مغفول در نظریه‌های پیشین را بررسی و این موارد را با نگاهی نقادانه در نظریه‌ای جدید در نظر گرفته است. از سوی دیگر، این نظریه توانایی و انعطاف لازم برای تبیین و توصیف مدیریت دولتی در کشورهای توسعه یافته، در حال توسعه و توسعه نیافته را به همراه داشته و از قدرت انتقال مفاهیم قابل‌قبولی برخوردار است.