مستندسازی دانش تجربی آب: رویکردی عملیاتی به فرآیند مدیریت دانش طرحهای توسعه منابع آب
نویسندگان
1 دانشگاه شیراز
2 دانشگاه شیراز
3 دانشگاه شیراز
doi
10.22067/riis.v9i1.78043چکیده
مقدمه: مستندسازی تجربیات، نوعی مدیریت دانش است. مسئله اصلی چگونگی مستند نمودن سرمایه فکری و تجارب متخصصان در جهت بهرهگیری از گنجینه دانش در راستای حفظ منابع و عدم تکرار اشتباهات گذشته میباشد. هدف پژوهش، تعیین خطمشی طرحهای توسعه منابع آب شرکت آب منطقهای فارس، بوشهر، کهگیلویه و بویراحمد با استفاده از مستندسازی دانش تجربی متخصصان با اهداف اختصاصی اولویتبندی مراحل اجرای طرحها در سه سطح، ملی، استانی و نقش دانش تجربی متخصصان است. روششناسی: جامعه آماری پژوهش شامل کارکنان معاونت طرح و توسعه در سه استان فارس، بوشهر و کهگیلویه و بویراحمد شامل 36 نفر بودند. این پژوهش با رویکرد ترکیبی اکتشافی متوالی (کیفی و کمی) انجام شده است. در روش کیفی از روش مصاحبه و پانل دلفی و در روش کمی از پرسشنامه در مقیاس لیکرت استفاده گردید. یافتهها: یافتهها نشان داد که افراد پانل در رابطه با اولویتبندی مراحل اجرای طرحها به ترتیب در سطح ملی، استانی و با در نظر گرفتن نقش دانش تجربی متخصصان اتفاق نظر داشته و در نهایت، مستندسازی طرح بهعنوان خدمات مکمل برای تمام مراحل باید انجام شود. نتیجهگیری: بنابراین فقدان سیستم مدیریت دانش طرحها باعث بروز مشکلاتی همچون عدم اولویتبندی و عدم استفاده از دانش تجربی کارکنان شده است.
