ضرورت دموکراتیکسازی نظم حقوقی بینالمللی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق بینالملل، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
2 دانشیاردانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22066/cilamag.2024.2020841.2545چکیده
بشر در آغاز هزارهی سوم با مجموعهی عدیدهای از مشکلات درهمتنیده که آزادی و خودمختاری او را بهچالش کشیدهاند، دست به گریبان است. در جامعهی جهانیشده و درهمتنیدهی کنونی، مقابله و چارهاندیشی پیرامون این مسائل که برخی پیشتر توسط دولتها قابل کنترل بودند، از دسترس اقدامات یکجانبهی دولتها نیز خارج است و نیازمند مقابله و مدیریت در سطح جهانی است. متأسفانه، حقوق بینالملل بهعنوان نظم حقوقی حاکم بر جامعهی بینالمللی، در مدیریت و مهار این مشکلات چندان موفق نبوده است. امری که از سویی، ریشه در ماهیت و ویژگیهای جامعهی بینالمللی دارد و از دیگر سو، ماحصل ضعفها و کاستیهای ساختاری موجود در حقوق بینالملل و عدم عینیت و بیطرفی آن است. نوشتار حاضر، با ابتنای بر روششناسی میانرشتهای، چرایی ضرورت دموکراتیکسازی نظم حقوقی بینالمللی بهعنوان سؤال محوری نوشتار حاضر را در غلبه بر این مشکلات و گذار از وضعیت موجود میداند که بهصورت تدریجی و گامبهگام قابل تحقق است. از نقطهنظر نوشتار حاضر، فرآیند مذکور با غلبه بر نقایص حقوق بینالملل، میتواند به تقویت آن جهت عمل بهعنوان یک قانون جهانی که یارای استقرار حکومت قانون در سطح جهانی را داشته باشد، کمک کند.