تاثیر بانکداری خصوصی بر تولید اقتصادی ایران
نویسندگان
1 استاد گروه برنامهریزی و توسعه اقتصادی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 استاد گروه اقتصاد نظری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
3 استادیار، گروه اقتصاد نظری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
4 دانشجوی دکتری اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22054/ijer.2020.47094.797چکیده
برخی نظریههای اقتصادی که بر رابطه مثبت میان توسعه بخش مالی و توسعه بخش حقیقی اقتصاد تاکید دارند، خصوصیسازی بازارها و نهادهای مالی و توسعه حضور بخش خصوصی را به عنوان روشی برای دستیابی به توسعه مالی مطرح میسازند، اما عملکرد بانکهای خصوصی در برخی کشورها تفاوتهای اساسی با اهداف مورد نظر را بروز داده است. فقدان چارچوبهای مناسب اقتصادی و نهادی سبب شده تا عملکرد بانکهای خصوصی در این کشورها قابل دفاع نباشد. با توجه به این توضیحات، مطالعه حاضر به بررسی اثر بانکداری خصوصی بر رشد اقتصادی ایران، مبتنی بر دادههای سریزمانی (فصلی) و روش خودرگرسیونی با وقفههای توزیعی برای سالهای 1396-1382 پرداخته است. نتایج تحقیق نشان داد که توسعه مالی نقش تعیینکننده و مثبتی در افزایش تولید و رشد اقتصادی دارد، اما هرچه دامنه فعالیت بانکهای خصوصی گسترش یافته، تولید به طور منفی تحت تاثیر قرار گرفته است. علت این را باید در فضای نهادی و اقتصادی که بانکها در آن فعالیت میکنند، جستوجو کرد. بنابراین، بهرهگیری از ظرفیت بانکهای خصوصی باید مشروط به فراهمسازی چارچوبهای نهادی مناسب در این حوزه شود. نظارت مستمر و همراه با ضمانت اجرایی بانک مرکزی به ویژه جلوگیری از بنگاهداری بانکها و ورود کنترل نشده به بازار داراییها، مهمترین شروط هستند.
