فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

شعر و ادبیات هر ملتی آئینه‌ی تمام نمای افکار و باورهای آنان است از طرفی نهج‌البلاغه کتابی است که پس از قرآن کریم در اوج فصاحت و بلاغت و بلندای حکمت، قرار دارد . این کتاب گران‌سنگ از گذشته تا کنون مورد توجه ویژه‌ی اندیشمندان، عالمان و شاعران در ادوار مختلف تاریخی، به خصوص شاعران عصر عباسی که به ادب شیعی علاقه مند بوده اند؛ قرار گرفته است.از آن جا که بینامتنیت یا تناص پدیده‌ای زبانی است که به تحلیل دقیق روابط بین متون مختلف می پردازد؛ در پژوهش حاضر، با بهره‌گیری از روش کتابخانه‌ای و با استقراء شواهد شعری به تحلیل توصیفی روابط بینامتنی بین اشعا عصر عباسی و نهج‌البلاغه  بر اساس بینامتنیت اقتباسی پرداخته می‌شود .دستاوردهای کلی پژوهش آن است که شاعران عصر عباسی علاوه بر انعکاس محتوای بلند نهج‌البلاغه ، جملات و ترکیب های کلام بلیغ نهج‌البلاغه را با قوانین بینامتنیت در اشعار خود بازتاب نموده و بر ژرفای آثار خود افزوده اند.