بررسی انتقادی دو ترجمه انگلیسی نهج‌البلاغه بر مبنای سیستم تحریف متن: با تکیه بر کنایات

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد حدیث، دانشگاه حضرت معصومه(س)، قم، ایران.

2 عضو هیأت علمی گروه زبانهای خارجی، دانشگاه حضرت معصومه (س)، قم، ایران.

3 عضو هیأت علمی گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه حضرت معصومه(س)، قم، ایران.(نویسنده مسؤول)

doi
چکیده

این پژوهش به تحلیل دو ترجمه انگلیسی از نهج‌البلاغه بر اساس مدل نقد ترجمه آنتوان برمن (2010) می‌پردازد. نهج‌البلاغه به عنوان متنی دینی-ادبی، با کلام شیوا و صنایع ادبی غنی، نیازمند نقد ترجمه بر اساس مدل‌های ادبی است. برمن با رویکرد مبدأمحور، دوازده گرایش ریخت‌شکنانه را معرفی می‌کند که برخی اجباری و ناشی از ساختار زبان مقصد هستند و در این پژوهش بررسی نمی‌شوند. تمرکز اصلی بر گرایش‌هایی است که مترجم با آزادی عمل، به سمت تحریف متن پیش می‌رود. این پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی، دو ترجمه انگلیسی از نهج‌البلاغه (فروتن و مرعشی، 2022؛ عسکری جعفری، 1999) را بررسی می‌کند. نتایج نشان می‌دهد هر دو ترجمه دارای تحریف هستند، اما تحریف در ترجمه فروتن و مرعشی کمتر است و رویکرد مبدأمحورانه‌تری دارد. در مقابل، عسکری جعفری با اولویت دادن به انتقال معنا، رویکرد مقصدمحور را برگزیده و در اکثر موارد مخاطب‌محور عمل کرده است. این تفاوت نگرش، منجر به تمایز در میزان تحریف و وفاداری به متن اصلی شده است.