تأثیر هشت هفته تمرین مقاومتی دایرهای بر SIRT1، PGC-1α و درصد چربی در مردان چاق
نویسندگان
1 استادیار گروه تربیتبدنی، دانشگاه آزاد اسامی واحد مشهد، مشهد، ایران. (نویسنده مسئول)
2 دانشجو کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی ، گروه تربیت بدنی ،واحد مشهد ، دانشگاه آزاد اسلامی ،مشهد، ایران
3 استادیار گروه تربیتبدنی، دانشگاه آزاد اسامی واحد مشهد، مشهد، ایران.
4 دانشجو کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی ، گروه تربیت بدنی ،واحد مشهد ، دانشگاه آزاد اسلامی ،مشهد، ایران
5 دانشجو کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی ، گروه تربیت بدنی ،واحد مشهد ، دانشگاه آزاد اسلامی ،مشهد، ایران
6 دانشجو کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی ، گروه تربیت بدنی ،واحد مشهد ، دانشگاه آزاد اسلامی ،مشهد، ایران
doi
10.22038/mjms.2025.26396چکیده
مقدمه: چاقی و اضافهوزن، عمومیترین بیماری متابولیک در جهان و عامل ایجادکننده یا تشدیدکننده بسیاری از بیماریهاست؛ که با کاهش کیفیت زندگی همراه است. PGC-1α و SIRT1 فاکتورهای مهمی هستند که در کنترل چاقی و اختلالات متابولیکی نقش مهمی دارند؛ بهطوریکه این دو شاخص باعث افزایش ظرفیت سیستم آنتیاکسیدانی شده تا تعادل بین التهاب و استرس اکسایشی با سیستم آنتیاکسیدانی بدن حفظ شود. لذا هدف پژوهش حاضر تعیین تأثیر هشت هفته تمرین مقاومتی دایرهای بر سطوح سرمی SIRT1، PGC-1α و درصد چربی در مردان چاق بود.روش کار: در این مطالعه شبه تجربی 22 مرد چاق بهطور تصادفی در دو گروه تمرین و کنترل تقسیم شدند. برنامهی تمرین مقاومتی شامل ۳ جلسه در هفته و به مدت هشت هفته با شدت تمرین بین 60 تا 80 درصد یک تکرار بیشینه بود. نمونههای خون سیاهرگی در مراحل پیشآزمون و پسآزمون برای سنجش SIRT1 و PGC-1α استفاده شد. BMI، درصد چربی و وزن آزمودنیها نیز قبل و بعد از مداخله تعیین شد. تحلیل دادهها توسط آزمونهای تیمستقل و با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 23 انجام شد.نتایج: میانگین سن گروه تمرین 3/2±1/36 و کنترل 1/3±2/35 بود. دو گروه ازلحاظ سطوح SIRT1 و PGC-1α، درصد چربی و وزن اختلاف معنیداری داشتند (001/0P<). هشت هفته تمرین مقاومتی دایرهای موجب افزایش سطوح SIRT1 (001/0P<) و PGC-1α (001/0P<) و کاهش معنیدار درصد چربی و وزن (001/0P=) شد.نتیجه گیری: انجام تمرینات مقاومتی دایرهای میتواند باعث افزایش سطوح SIRT1 و PGC-1α و کاهش وزن و درصد چربی گردد.