تاثیر انتصاب مکرر و نقش دوگانه داور و وکیل بر تنوع و ایجاد انحصار در داوری های بین المللی
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای حقوق خصوصی دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
2 دانشیار گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22066/cilamag.2024.2016479.2480چکیده
ماهیت داوری بینالمللی و حاکمیت طرفین دعوا در انتخاب داور، ایجاب میکند داوران از میان افراد ذیصلاحی با ملیت، جنسیت و سنین گوناگون منصوب شوند. با این وجود بررسیها نشان میدهد که داوری بینالمللی عمدتا در انحصار مردانی سفیدپوست از کشورهای توسعه-یافته بوده و سایرین سهم چندانی در این عرصه ندارند. انتصاب مکرر برخی از داوران سرشناس و پذیرش نقش دوگانه داور و وکیل از مهمترین سازوکارهایی است که با دشوار ساختن ورود داوران جدید، موقعیت افراد موجود را تثبیت نموده و شبکهی بستهای از داوران بین المللی را شکل میدهد. مقالهی حاضر با تحلیل تاثیر انتصاب مکرر داوران و پذیرش نقش دوگانهی داور و وکیل بر تنوع جامعه داوری و متعاقبا بر کیفیت رسیدگی و مشروعیت داوری، پیشنهاد میکند که متعاقب افشای انتصابها و موضعگیری سابق داوران، در تعداد داوری و وکالتی که یک فرد میتواند بپذیرد، محدودیت ایجاد شود.