تحلیل وضعیّت پایداری مجرای رودخانهی قزل اوزن با استفاده از روشهای تنش برشی، شاخص مقاومت نسبی بستر و مطالعات صحرایی
نویسندگان
1 دانشگاه تبریز
2 دانشگاه شهید بهشتی
3 دانشگاه تبریز
doi
چکیده
چکیده ناپایداری مجرای رودخانه، نقش بهسزایی در ایجاد فرسایش، تخریب سواحل و تأسیسات کنارهی رودخانه دارد. این نقش بهویژه هنگامی تشدید میشود که مجرا و بستر رودخانه آبرفتی باشد. رودخانهی قزل اوزن یکی از مهمترین رودخانههای ایران است. این رودخانه اثریافته از عوامل مختلفی چون، زمینشناسی منطقه، ویژگیهای تشکیلات آبرفتی و شرایط هیدرولیکی جریان، رفتار مورفولوژیکی پویایی دارد. هدف این پژوهش، بررسی وضعیّت پایداری رودخانه با استفاده از روشهای تجربی و ریاضی و مقایسهی نتایج این روشها با نتایج مطالعات صحرایی و ویژگیهای مورفولوژیک هر کدام از بازههای مورد مطالعه در طبیعت است. برای رسیدن به این هدف، در این پژوهش با استفاده از روشهای تنش برشی و شاخص مقاومت نسبی بستر، وضعیّت پایداری رودخانه تحلیل و سپس نتایج روشهای گفتهشده با مطالعات و اندازهگیریهای صحرایی مقایسه شدند. نتایج نشان داد که در بازهی اوّل محدودهی مورد مطالعه، نتایج روشهای تجربی با مطالعات صحرایی همخوانی دارد؛ ولی در بازههای دوم و سوم نتایج روشهای تجربی با مطالعات صحرایی همخوانی ندارد. این بررسی نشان داد که روشهای تنش برشی و شاخص مقاومت نسبی بستر، تنها در مجراهای آبرفتی اهمّیّت داشته و به نتایج آنها میتوان استناد کرد. بهکارگیری این روشها در بازهای غیرآبرفتی، نتایج غیرواقعی و دور از انتظار خواهد داشت و با ویژگیهای مورفولوژیک رودخانهی مورد مطالعه همخوانی نخواهد داشت.