پایش رفتارهای مدیریت تصویرپردازی ذهنی براساس پیش‌بینی‌کننده‌های وضعی و شخصی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت آموزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران.

2 دانشیار گروه مدیریت آموزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

3 دانشیار گروه مدیریت آموزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

doi
10.30473/ipom.2020.54494.4185
چکیده

تصویرپردازی ذهنی نقش قابل‌توجهی در سوءگیری فعالیت‌های افراد در سازمان دارد و آثار بالقوه‌ای بر عملکرد فردی کارکنان دارد. هدف از پژوهش حاضر، پایش رفتارهای مدیریت تصویرپردازی ذهنی براساس پیش‌بینی‏کننده‌های وضعی و شخصی بوده است. پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از حیث روش، توصیفی- پیمایشی و به صورت مقطعی است. جامعه آماری شامل کارکنان آموزش و پرورش استان مازندران در بهار 1398 در 33 شعبه این اداره، به تعداد 39220 نفر که از این میان با روش نمونه‌گیری به صورت خوشه‌ای چندمرحله‌ای با جدول کرجسی مورگان و به تعداد 380 تعیین گردید. جهت جمع‌آوری داده‌ها از دو پرسشنامه پیش‌بینی‌کننده‌های وضعی و شخصی و پرسشنامه مدیریت تصویرپردازی ذهنی بولینگ و تورنلی (1999) استفاده شد. جهت تچزیه و تحلیل داده‌ها از نرم‌افزارهای  SPSS و AMOS استفاده شد. یافته‌ها نشان داد، با توجه به نتایج حاصل از تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی، مؤلفه‌های ارزیابی عملکرد، شرایط و جایگاه شغلی، ابهام نقش (عوامل استرس‌زای شغلی)، مبادله رهبر-عضو، فرهنگ‌سازمانی، مهارت‌های سیاسی، سلسله‌مراتب پاسخگویی، تبیین‌کننده شرایط موقعیتی (وضعیتی) و مؤلفه‌ها، خودکنترلی (خودارزیابی)، جذابیت شخصی، اعتماد به نفس، نیاز به قدرت و وجدان (وظیفه‌شناسی) تبیین‌کننده شرایط شخصی مؤثر بر مدیریت تصویرپردازی ذهنی در اداره آموزش و پرورش استان مازندران، بوده‌اند. در تبیین روابط بین متغیرهای پژوهش، نتایج حاکی از آن بوده که شرایط موقعیتی بر مدیریت تصویربرداری ذهنی و شرایط شخصی بر مدیریت تصویربرداری ذهنی تأثیر معنی‌داری و مثبتی داشته است.