مشروعیت دکترین «هر جا، هر زمان، دسترسی مدیریتشده» در حقوق بینالملل هستهای
نویسندگان
1 دکتری حقوق بینالملل، پژوهشگر دانشگاه حقوقوعلومسیاسی چین
doi
10.22066/cilamag.2019.92764.1572چکیده
این مقاله محدودیتهای ناشی از حاکمیت قانون را بر سیستم راستیآزمایی آژانس بینالمللی انرژی هستهای در کشورهای عضو معاهده ان.پی.تی بررسی میکند. یکی از مهمترین وظایف آژانس، راستیآزمایی و بررسی پایبندی کشورهای فاقد سلاح اتمی به تعهدات بینالمللی هستهای خود، ازجمله عدم انحراف فعالیتهای هستهای اعلامشده و فقدان فعالیتهای اعلامنشدة هستهای است. هدف نهایی نظام بازرسی کنترل تسلیحات، حصول اطمینان از ماهیت منحصراً صلحآمیز فعالیتهای هستهای کشورهای عضو است. برای دستیابی به چنین هدفی، نه نیازی به نقض حاکمیت یک کشور و نه استفاده از زور علیه برنامه هستهای آن کشور است. از نظر حقوق بینالملل، دکترین «هر جا، هر زمان، دسترسی مدیریتشده» میتواند صلح و امنیت جهانی را در درازمدت به مخاطره اندازد و حتی تمایل کشورها را برای تولید سلاح اتمی بهعنوان ابزار بازدارنده در مقابل تهدیدات قدرتهای جهانی افزایش دهد.