تحلیل فضایی سرمایههای معیشتی کشاورزان: مطالعه موردی مناطق روستایی شهرستان شازند
نویسندگان
1 استاد گروه جغرافیا دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران
2 دانشآموخته کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران
3 استادیار گروه جغرافیا دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران
doi
10.30490/rvt.2019.85206چکیده
پژوهش حاضر، با هدف سنجش سرمایههای معیشتی کشاورزان روستایی، به روش اسنادی- تحلیلی و میدانی در شهرستان شازند استان مرکزی انجام شد. جامعه آماری تحقیق خانوارهای روستاهای شهرستان شازند بودند. حجم نمونه با روش نمونهگیری کوکران 370 خانوار محاسبه شد که با استفاده از روش طبقهبندی خوشهای، در بین روستاهای شهرستان توزیع شدند. دادههای میدانی با استفاده از پرسشنامه جمعآوری شد. نتایج تحقیق نشان داد که سرمایههای معیشتی به لحاظ پایداری یکسان نیستند؛ سرمایه مالی و طبیعی با میانگین 59/2 و 84/2 ناپایدارترین و سرمایه فیزیکی با میانگین 52/3 پایدارترین بعد معیشت پایدار کشاورزان شهرستان شازند بهشمار میروند. همچنین، نقشههای مکانیابی تولیدشده نشان داد که پراکنش فضایی داراییهای معیشتی از الگوی شرقی- غربی پیروی میکند، بهگونهای که روستاهای شرقی شهرستان از معیشت پایدارتری نسبت به روستاهای غربی برخوردارند.