آثار دشمن‌شناسی: (راهبرد بازدارندگی بیداری اسلامی) در ارتقای بصیرت ملی از منظر نهج‌البلاغه

نویسندگان

1 دکتری علوم قران و حدیث، دانشگاه آزاد خرم اباد، دانشکده ادبیات، خرم آباد، ایران.(نویسنده اول)

2 کارشناسی ارشد علوم قران و حدیث، گروه علوم قرانی، دانشکده علوم و معارف قران کریم قم، ایران.(نویسنده مسئول)

3 استادیار گروه معارف اسلامی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.

4 استادیارگروه معارف اسلامی،دانشگاه دریانوردی وعلوم دریایی، چابهار، ایران.

doi
چکیده

یکى از راه‌کارهاى پیوند مردم و حکومت اسلامى آن است که مردم آگاهى و بصیرتى در خور وضعیت جامعه و مسائلى که حکومت با آنها روبه ‌رو است، پیدا کنند. مردمى که بصیرت سیاسى دارند، خطرهایى که حکومت را تهدید مى‌کند، بهتر تشخیص مى‌دهند. شناخت دشمن موجب افزایش بصیرت ملی و تحقق آثار کلان بینشی در جامعه خواهد شد، این ضرورت اقتضاء نمود تا نگارنده در این پژوهش با روشی توصیفی تحلیلی به بررسی این آثار بصیرتی پرداخته و طی آن بدین پرسش پاسخ داده خواهد شد که دشمن‌شناسی به عنوان راهبرد بازدارندگی با تمرکز بر تقویت مبانی فرهنگی-عقیدتی، چه آثاری بر ارتقای بیداری اسلامی و بصیرت ملی از نگاه نهج‌البلاغه خواهد داشت و در نهایت بدین نتیجه رسیده که در واقع جامعه دشمن‌شناس، در اولین قدم به شناخت حق و باطل و صفوف و آرایش دشمن دست پیدا خواهد کرد و پس از آن، راهبردهای آن‌ها در اهداف فرهنگی و تحرکات سیاسی را بازخواهد شناخت، در چنین زمانی است که در گرو بصیرت همگانی و ملی حاصل شده، دشمن قادر نخواهد بود به ایجاد یأس و ناامیدی در جامعه روی بیاورد و جامعه بصیرت‌یافته نیز به راحتی اجازه نفوذ دشمن در عرصه‌های گوناگون زندگی خود را نخواهد داد.