فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پارادایم پسا‌مدرن، مجسمه‌سازی را دستخوش دگرگونی‌های بنیادینی کرده که نه‌تنها مفاهیم و معانی و انتخاب ماده‌ی اثر را بازنگری می‌کند، بلکه شیوه‌های یادگیری را نیز دچار تحول کرده است. برخلاف رویکرد سنتی که ماده را صرفاً ابزاری برای بیان فرم و روایت می‌دانست، در مجسمه‌سازی معاصر ماده عنصری بنیادی‌ است که در تعیین چیستیِ مجسمه نقش‌آفرینی می‌کند. از سوی دیگر نظریه‌ی یادگیری پیوند‌گرایی، با توجه به سرعتِ تغییر اطلاعات در جهان امروز و تأکید بر ایجاد شبکه‌های دانش و پیوند مفاهیم، شیوه‌های سنتی آموزش را به چالش می‌کشد. این پژوهش با پیش‌گرفتن رویکرد کیفی و با تحلیل متون تخصصی مجسمه‌سازی معاصر و منتخبی از آثار دانش‌آموختگان مجسمه‌سازی دانشگاه تهران، شیوه‌ی نوینی از یاددهی- یادگیری مجسمه‌سازی برآمده از نظریه‌ی پیوندگرایی فراهم می‌آورد. پرسش‌های اصلی این پژوهش پیرامون چرایی دگرگونیِ نقش ماده در مجسمه‌سازی معاصر و چگونگی روش یاددهیِ آن در دانشگاه‌های ایران متمرکز است. نتایج حاکی از آن است که به‌‌کارگیری مواد متنوع و نوآورانه همچون مواد بازیافتی، صنعتی یا فناورانه به هنرمندان امکان می‌دهد تا با چالش‌های پیچیده‌ی اجتماعی، فرهنگی و محیط‌زیستی به شیوه‌ای کارآمد پیوند برقرار کنند. همچنین شیوه‌ی نوین یاددهی- یادگیری برآمده از نظریه‌ی پیوندگرایی می‌تواند منجر به تحول دیدگاه هنرمند در دنیای معاصر و بروز آثار خلاقانه شود.