تحلیل عملکرد دهیاری‌ها با رویکرد جنسیتی از دیدگاه مردم و شوراهای اسلامی: مطالعه موردی روستاهای شهرستان بوئین‌میاندشت

نویسندگان

1 استاد گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران

2 دانشجوی دکتری مسائل اقتصادی اجتماعی جنگل، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران

3 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد توسعه روستایی، دانشگاه تهران.

4 دانشجوی دکتری توسعه کشاورزی، گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

doi
10.30490/rvt.2018.81732
چکیده

تحقیق کاربردی حاضر با هدف تحلیل عملکرد دهیاران با رویکرد جنسیتی در شهرستان بوئین‌میاندشت به روش توصیفی- تحلیلی انجام گرفت و داده‌های پژوهش به دو روش میدانی و کتابخانه‌ای جمع‌آوری شد.. جامعه آماری شامل خانوارهای ساکن روستاهای دارای دهیاری شهرستان بوئین‌میاندشت بود (2654=N). نمونه‏گیری به روش تصادفی و با رعایت انتساب متناسب صورت گرفت و با استفاده از رابطه کوکران، تعداد نمونه 335 نفر به‌دست آمد. ابزار جمع‌آوری داده‌ها پرسشنامه بود که پایایی آن از طریق آلفای کرونباخ برابر با 87/0 به‏دست آمد. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون‌های t و رگرسیون لجستیک انجام شد. نتایج تحقیق نشان داد که در حوزة اجتماعی، دهیاران زن عملکرد بهتری نسبت به دهیاران مرد دارند؛ البته در حوزه محیطی- کالبدی، دهیاران مرد از عملکرد بهتری برخوردارند و به‌طور کلی، عملکرد هر دو گروه از دهیاران در این حوزه نسبت به حوزه‌های دیگر بهتر است؛ همچنین، در حوزه مدیریت بحران، هر دو گروه از کمترین میانگین برخوردارند. نتایج رگرسیون لجستیک نیز نشان داد که حوزه‌های اجتماعی و محیطی- کالبدی تأثیر معنی­دار در عملکرد دهیاران دارند.