بررسی تطبیقی کاربرد شیوه های تصمیمگیری چندشاخصه در سنجش سطح توسعه یافتگی مناطق روستایی استان همدان
نویسندگان
1 دانشآموخته دکتری توسعه کشاورزی، دانشگاه تبریز
2 دانشیار گروه ترویج و توسعه روستایی دانشگاه تبریز
doi
10.30490/rvt.2018.77118چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی تطبیقی کاربرد شیوههای تصمیمگیری چندشاخصه TOPSIS، SAW و تاکسونومی در سنجش سطح توسعهیافتگی دهستانهای استان همدان انجام شد. بدین منظور، 53 متغیر در قالب هشت شاخص جمعیتی، زیربنایی، آموزشی، بهداشتی- درمانی، ارتباطی، خدماتی، اداری – سیاسی، و اقتصادی- تولیدی تعریف و وزن آنها با بهرهگیری از روشهای آنتروپی و AHP تعیین شد. برای مقایسه نتایج، از ضریب پراکندگی، میانگین درصد تغییرات و مجموع شدت تغییرات استفاده شد. بر اساس نتایج ضریب پراکندگی، شیوه تاکسونومی روش بهینه برای رتبهبندی است. مقایسه میانگین درصد تغییرات شیوهها نشان داد که شیوههای SAW و تاکسونومی درصد تغییرات کمتری نسبت به شیوه TOPSIS دارند و روش مجموع شدت تغییرات نیز نشان داد که شیوه SAW در مقایسه با دو روش دیگر دارای کمترین شدت تغییرات است. در مجموع، سنجش سطح توسعه با استفاده از شیوههای SAW و تاکسونومی منطقیتر و به واقعیت نزدیکتر است.