ارتباط‌یابی نقش عوامل سازمانی بی‌عدالتی و بدبینی در طفره‌روی مجازی کارکنان دانشگاهی با شبکه عصبی مصنوعی

نویسندگان

1 دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

2 دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.

3 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

4 استاد گروه علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.

doi
10.30473/ipom.2020.54521.4170
چکیده

پژوهش حاضر با هدف ارتباط­یابی نقش عوامل بی‌عدالتی سازمانی و بدبینی سازمانی در طفره­روی مجازی انجام گرفت. این پژوهش از نظر راهبرد اصلی، کمی و از نظر تکنیک تحلیلی، توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری این مطالعه شامل تمامی کارکنان ستادی دانشگاه­های جامع وابسته به وزارت علوم در چهار سطح طراز عملکرد بین‌المللی، ملی، منطقه­ای و محلی در سراسر کشور بود. روش نمونه­گیری از نوع خوشه­ای چندمرحله­ای بود. حجم نمونه با توجه به مدل کرجسی- مورگان و با در نظر گرفتن خطای 05/0 =α، 430 نفر در نظر گرفته شد. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌ طفره­روی مجازی بلا و همکاران (2006)، پرسشنامه بدبینی سازمانی کالاگان (2009) و پرسشنامه بی‌عدالتی سازمانی کیم و لیونگ (2007) استفاده شد. روایی ابزارها با نظر استادان علوم تربیتی و روانشناسی تأیید شد. داده­ها با شبکه عصبی مصنوعی با روش پرسپترون چندلایه (MPL) در نرم‌افزار Spss.v.24 تحلیل شد. نتایج نشان داد ارتباط­یابی عوامل سازمانی مؤثر بر طفره­روی مجازی دارای یک‌لایه ورودی با هشت گره و یک‌لایه پنهان با دو گره است و شبکه عصبی مصنوعی به‌خوبی قادر است پرش­ها و روند طفره­روی مجازی کارکنان دانشگاهی را از روی عوامل سازمانی بدبینی و بی‌عدالتی؛ پیش­بینی نماید. ازاین‌رو، لازم است در هدایت رفتار منابع انسانی (جلوگیری از بروز رفتار انحرافی طفره­روی مجازی) به این مؤلفه‌ها و اثراتشان در سازمان توجه شود.