بررسی ایجاد شهر کوچک و تأثیرات آن بر سکونتگاههای روستاهای حریم: مطالعه موردی شهر فردوسیه، بخش مرکزی شهرستان شهریار
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران
2 دانشیار گروه جغرافیا، دانشگاه شهید بهشتی تهران
3 استاد گروه جغرافیا، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، ایران.
4 استاد گروه جغرافیا، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
doi
10.30490/rvt.2018.61345چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی ایجاد شهر کوچک و تأثیرات آن بر سکونتگاههای روستاهای حریم بود. بدین منظور، شهر فردوسیه و روستاهای حریم آن شامل یوسفآباد صیرفی، رامین و وسطر در بخش مرکزی شهرستان شهریار بررسی شد. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی و جامعه آماری آن شامل شهر فردوسیه به انضمام سه روستای یادشده با جمعیتی حدود 27586 نفر بود که از آن میان، بر اساس رابطه کوکران، 379 نفر (62 نفر مسئولان و 317 نفر مردم) به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. تحلیل دادهها با استفاده از قانون رتبه- اندازه و ماتریس سوات (SWOT) انجام شد. نتایج پژوهش بیانگر آن بود که توزیع نرمال جمعیت در سطح منطقه عملکرد مثبت نداشته و با عدم کاهش نابرابریهای موجود بین سکونتگاهها و نیز عدم بهبود نظام سلسلهمراتب سکونتگاهی همراه بوده است؛ همچنین، نامناسب بودن و عدم کفایت تسهیلات آموزشی، فرهنگی، بهداشتی و درمانی به عنوان مهمترین نقاط ضعف داخلی محسوب میشوند.