سنجش ناامنی غذایی خانوارهای روستایی و عوامل مؤثر بر آن در استان خوزستان: مطالعه موردی دهستان بستان

نویسندگان

1 استادیار گروه توسعه روستایی، دانشگاه بوعلی سینا

2 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد توسعه روستایی، دانشگاه بوعلی سینا

3 دانشجوی دکتری توسعه روستایی، دانشگاه بوعلی سینا.

doi
10.30490/rvt.2018.61353
چکیده

پژوهش حاضر با هدف کلی بررسی وضعیت ناامنی غذایی و عوامل مؤثر بر آن در جامعه روستایی دهستان بستان در استان خوزستان انجام شد. روش تحقیق پیمایشی بود و از پرسشنامه استاندارد مقیاس ناامنی غذایی خانوار (HFIAS) استفاده شد. همچنین، با استفاده از روش کوکران، 101 نفر سرپرست خانوار روستایی به روش تصادفی ساده انتخاب شدند و میزان پایایی پژوهش با کمک آلفای کرونباخ 78/0 به‌دست آمد. نتایج پژوهش نشان داد که فقط 73/26 درصد از خانوارهای روستایی بررسی‌شده در امنیت کامل غذایی هستند و 27/73 درصد از آنها در درجات مختلف ناامنی‌ غذایی به‌سر می‌برند. نتایج تحلیل همبستگی نیز نشان داد که وضعیت ­اقتصادی، سرمایه اجتماعی (حمایت، اعتماد)، و دانش تغذیه‌ای با ناامنی غذایی خانوار رابطه معنی‌دار دارند. همچنین، بر پایه نتایج تحلیل مسیر، تأثیرگذارترین متغیر بر ناامنی غذایی خانوارهای روستایی مورد مطالعه دانش تغذیه‌ای است.