آزمایش مرحله دوم سازگاری سه گونه کاج درشبه جزیرة میانکالة مازندران

نویسندگان

1 عضو هیأت علمی مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع

2 کارشناس مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان مازندران

3 عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان مازندران

4 کارشناس ارشد پژوهشی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان مازندران

5 کارشناس ارشد اداره کل منابع طبیعی ساری

doi
چکیده

به منظور معرفی بهترین گونه کاج از لحاظ رشد و تولید چوب در اراضی ساحلی شرق دریای مازندران، این طرح (کشت پیشاهنگ) در قالب بلوکهای کامل تصادفی با سه تیمار شامل کاج بادامی (‌‌‌‍‌P. pinea)، کاج بروسیا ((P. brutia و کاشفی (P. longifolia) و در سه تکرار در سال 1376 در پایگاه تحقیقاتی زاغمرز به اجرا در آمد. در هر واحد آزمایشی 121 اصله نهال به فاصله 3×3 متر کشت گردید. هر سال در پایان فصل رویشی، رشد کمی و کیفی گونه‌ها شامل زنده‌مانی، قطر یقه، ارتفاع و کیفیت نهالها آماربرداری و ثبت شد. در پایان سال پنجم داده‌ها در محیط SPSS و SAS  با آزمون ANOVA و دانکن تجزیه و تحلیل شدند. نتایج حاصل نشان می‌دهد که میان تیمارها از لحاظ زنده‌مانی، قطر و رویش قطری اختلاف معنی‌داری وجود نداشته، ولی از لحاظ ارتفاع، رویش ارتفاعی و کیفیت اختلاف معنی‌داری وجود دارد. بیشترین و کمترین ارتفاع به ترتیب به کاج بروسیا و کاج کاشفی تعلق داشته‌است. در این مرحله از آزمایش می‌توان کاج بروسیا را با 1/159 سانتیمتر ارتفاع و 9/25 میلیمتر رویش ارتفاعی به عنوان موفق‌ترین گونه معرفی کرد.