آیکونولوژی «دست دلبر» در گل و مرغ ایرانی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد صنایع دستی، گروه صنایع دستی، دانشکده هنرهای کاربردی، دانشگاه هنر ایران، تهران، ایران.

doi
10.22059/jfava.2024.379760.667310
چکیده

در نقاشی دوره قاجار دستی شاخه گلی را گرفته است که آن را «دست دلبر» می­خوانند. این دست چکیده­ای از یک الگوی بزرگ­تر بود که این پژوهش در قالب سه فرضیه آن را مطرح می­کند، نخست الگو دودلداده که عاشق گلی را به معشوق می­دهد، دوم گلی در دست فرشته که الگویی مسیحی در نقاشی ایرانی داشت و سوم پیشکش که گویی شاهزاده­ای شاخه گلی را به شخصی نامرئی می­دهد. این پژوهش با طرح این فرضیه به دنبال اثبات آن خواهد بود که آیا می­توان نقش دست دلبر را به عنوان الگوی پیشکش در نظر گرفت؟ هدف از این پژوهش تبیین استحاله کهن الگوی برسم یا قربانی گیاهی به منزله تشرف است. پس سوال این پژوهش به طور مشخص این است که از نقاشی دست دلبر چه معنایی را می­توان استنباط کرد؟ پس از مطالعه نقاشی دست دلبر به شیوه توصیفی-تحلیلی و گردآوری مطالب در اسناد کتابخانه­ای با روش آیکونولوژی به طبقه بندی و استحاله نقش در از دوره قاجار تا دوره پیش از اسلام پرداخته و معانی استخراج گردید که بیانگر درهم تنیدگی مفهوم «مهر» می­باشد. مهر در پیش از اسلام با پیشکش یا قربانی کردن گیاهان معطر همراه بود و آن مراسم را برسمن می ­گفتند.