شبکه های اجتماعی و آینده مشارکت سیاسی
نویسندگان
1 استادیارگروه علوم سیاسی،دانشکده علوم انسانی،واحد زنجان ،دانشگاه آزاد اسلامی،زنجان ،ایران
2 دانشجوی دکتری علوم سیاسی،گرایش جامعه شناسی سیاسی،دانشکده حقوق،الهیات و علوم سیاسی،واحد علوم و تحقیقات،دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران ،ایران
3 استادمدعوگروه علوم سیاسی،دانشکده حقوق،الهیات و علوم سیاسی،واحد علوم و تحقیقات،دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران ،ایران
doi
10.30479/jfs.2022.16145.1326چکیده
هدف: ظهور فنآوریهای ارتباطی نوین در سراسر جهان در عرصههای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی تأثیرگذار بوده است. با به وجود آمدن شبکههای اجتماعی و توسعه آن در زندگی بشر، این شبکهها در افزایش مشارکت سیاسی نیز بسیار اثرگذار عمل کرده اند. هدف اصلی مقاله حاضر، بررسی این مسأله است که با گسترش شبکههای اجتماعی، چه سناریوهایی برای آینده مشارکت سیاسی متصور است؟روش: تحقیق حاضر از نوع تحلیلی – توصیفی با رویکرد آیندهپژوهی، با استفاده از روش سناریوپردازی و ترسیم آینده های محتمل است.یافته: پس از بررسی عوامل و پیشرانهای تأثیرگذار در آینده شبکههای اجتماعی و مشارکت سیاسی، دو عدم قطعیت اصلی – بهمثابه عوامل تعیین کننده و با قطعیت کم – در خصوص آینده شبکههای اجتماعی و مشارکت سیاسی شناسایی شده است که عبارت است از: 1– رویکرد حاکمان در استفاده از شبکه های اجتماعی 2- رویکرد و نگرش حاکمان نسبت به مشارکت سیاسی. باتوجه به دو عدم قطعیت فوق، پنج سناریو متصوّر است. 1- نگاه مثبت حاکمان به فعالیت شبکههای اجتماعی و مشارکت سیاسی 2- نگاه مثبت حاکمان به شبکه های اجتماعی و مخالفت با مشارکت سیاسی 3- نگاه منفی حاکمان به شبکههای اجتماعی و موافقت با مشارکت سیاسی 4- نگاه منفی حاکمان به فعالیت شبکه های اجتماعی و مشارکت سیاسی 5- نگاه حاکمان به مشارکت سیاسی و شبکه های اجتماعی بهعنوان فرصت و تهدید.نتیجه گیری: درصورتی که حاکمان نگاه مثبتی به فعالیت شبکههای اجتماعی داشته باشند، فعالیت این شبکهها گسترش یافته و باعث افزایش مشارکت مردم در امور سیاسی و انتخابات خواهد شد. در صورتی که نگاه منفی نسبت به فعالیت این شبکهها از سوی مدیران جامعه حاکم گردد، با جلوگیری از فعالیت و گسترش این شبکهها شاهد افول مشارکت سیاسی در آینده خواهیم بود.