فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

انسان­شناسان، حضور بقایایی که نشان­دهنده­ی پیچیدگی­های رفتاری (همانند تولید هنر) می­باشند را حاصل شکل­گیری ظرفیت­های شناختیِ پیچیده در ذهن می­دانند. تاکنون سه فرضیه‌ اصلی (انقلاب شناختی، فرآیند تجمعیِ تدریجیِ تطور و گونه‌های چند‌گانه) در خصوص منشأ چگونگیِ آغازِ پیچیدگی­های رفتاری و ظرفیت­های شناختی بر مبنای قدیمی‌ترین آثارِ هنری و صنعتیِ به‌جای‌مانده از انسان شکل گرفته­است. در این پژوهش با بررسیِ قدیمی‌ترین یافته‌های مرتبط با زیورآلات در دوران پارینه‌سنگیِ ایران این سه فرضیه مورد مطالعه قرار خواهند گرفت. هدف از این پژوهش بررسیِ جایگاهِ ایران در مطالعات شکل‌گرفته در خصوص خاستگاه‌های احتمالیِ ظرفیت‌­های شناختی در انسان می‌باشد. بر‌این‌اساس قدیمی‌ترین یافته‌های خودآرایی در ایران (از محوطه‌های پارینه‌سنگی غار یافته در لرستان، غار بوف در استان فارس و غارهای کمیشان، کمربند و التپه در مازندران) نشان می‌دهند ‌که خودآرایی همانند دیگر اجزای مدرنیته‌ی رفتاریِ فرض­شده مفهومی نیست که در تاریخ پنجاه هزار سال قبل به­طورِ ناگهان ظهور کرده ‌باشد، بلکه قدیمی‌ترین آثارِ نمادینِ شناخته‌شده از انسانِ هوشمند در آفریقا نشان­دهنده­ی حضورِ بقایای مدرنیته­ی رفتاری، هزاران سال پیش از ورود انسانِ هوشمند به اوراسیا هستند. از این منظر انسانِ هوشمند از همان ابتدا دارای ظرفیت­های شناختیِ موردِ نظر بوده­است و براساس شرایط و نیازهای احتمالیِ خویش این ظرفیت‌ها را به دیگر نقاط جهان انتقال داده‌ است.