بررسی بار برشی اتصال روی چندسازة چوب-پلاستیک صنعتی با انواع پیچ

نویسندگان

1 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد صنایع چوب و کاغذ، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران

2 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد صنایع چوب و کاغذ، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران

3 استادیار گروه صنایع چوب و کاغذ، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران

4 استاد گروه صنایع چوب و کاغذ، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران

5 استادیار گروه صنایع چوب و کاغذ، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران

doi
10.22092/ijwpr.2012.117094
چکیده

این تحقیق با هدف بررسی تأثیر قطر پیچ و سوراخ پیش ساخته، فاصله تا انتها، ضخامت عضو فرعی و اصلی اتصال و نوع پیچ، بر بار برشی اتصال پیچ‌های گوناگون روی چندسازه چوب-پلاستیک تجاری انجام شده است. پیچ‌های به‌کار رفته در این مطالعه از نوع خودکار و با قطر اسمی 4، 5 و  mm6 (شماره­های 8 ،10 و 14)، پیچ‌های پانلی با قطر اسمی mm4 (شماره­ 8) و پیچ چوب با قطر اسمی mm 4 (شماره 8) بودند. نتایج نشان داد‌ه‌اند که با افزایش قطر پیچ، ظرفیت بار برشی اتصال به علت کاهش مقطع خالص، به طور پیوسته افزایش نمی‌یابد، اما با یک قطر معین پیچ، افزایش فاصله تا انتها، ضخامت اعضای فرعی و اصلی اتصال، سبب بیشتر شدن ظرفیت بار برشی اتصال می‌شود. افزون بر این، افزایش قطر سوراخ پیش ساخته پیچ تا نزدیک به قطر ریشة آن، بار برشی اتصال را افزایش می‌دهد، ولی قطر بیشتر سوراخ پیش ساخته، بار برشی را کاهش می‌دهد. مقایسه اثر نوع پیچ در بار برشی اتصال نشان داده است که پیچ چوب از بقیه انواع پیچ بار برشی بیشتری را نشان داده است.