اثر هشت هفته تمرین هوازی همراه با مصرف ویتامین E بر شاخص های گلایسمیک در بافت مغز موش های صحرایی پارکینسونی شده با رزرپین
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه علوم ورزشی ، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
2 گروه علوم ورزشی ، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
3 گروه علوم ورزشی ، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
4 گروه علوم ورزشی ، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
doi
10.22038/mjms.2025.90581.5093چکیده
مقدمه: مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر هشت هفته تمرین هوازی همراه با مصرف ویتامین E بر شاخص های گلایسمیک در بافت مغز موش های صحرایی پارکینشونی شده با رزرپین انجام شد.روش کار: در این مطالعه تجربی 40 سر موش صحرایی نر نژاد اسپراگو-داولی (سن 14-16 ماه و وزن 250 تا 270 گرم) پارکینسونی شده mg/kg 2 رزرپین (Rse) به گروههای (1) pd، (2) AT، (3) VE و (4) AT+VE (5) گروه کنترل سالم (HC) تقسیم شدند. تمرین هوازی به مدت هشت هفته، پنج جلسه در هفته و هر جلسه مدت 15-48 دقیقه با سرعت 10-24 متر بر دقیقه انجام شد. VE نیز روزانه mg/kg 30 به صورت خوراکی مصرف شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون آنالیز واریانس یکراهه و آزمون تعقیبی توکی استفاده شد (05/0≥P).نتایج: در گروه AT، VE و AT+VE مقادیر انسولین، مقاومت به انسولین به طور معنی داری کمتر و مقادیر GLUT1 و PFK به طور معنی داری بیشتر از گروه PD بود. در گروه AT مقادیر گلوکز کمتر از گروه PD بود. در گروه AT+VE مقادیر انسولین به طور معنی داری کمتر و مقادیر GLUT1 و PFK به طور معنی داری بیشتر از گروه های VE (001/0=P) و AT (001/0=P) بود. مقادیر بیان ژنی GLUT1 در گروه AT به طور معنی داری بیشتر از گروه VE بود (001/0=P).نتیجه گیری: به نظر می رسد تمرین و مکمل ویتامین E موجب بهبود متابولیسم گلوکز در اختلالات نورودژنراتیو میشوند و ترکیب آنها اثر تقویتی دارد.