واکاوی خویشکاریهای اساطیری دیوان در آثار محمد سیاه قلم
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد پژوهش هنر، گروه پژوهش هنر، دانشکده هنرهای تجسمی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، ایران.
2 استادیار زبان و ادبیات فارسی، دانشکده چندرسانهای، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، ایران.
doi
10.22059/jfava.2024.366084.667189چکیده
دیو موجود اهریمنی اسطورهای است که طی دورههای مختلف بهواسطه برخی از خویشکاریهای خود مورد توجه هنرمندان در تصویرگری قرار گرفته است که از آن میان میتوان به طور ویژه از محمد سیاه قلم نام برد. وی با تأملی مضاعف در ترسیم نقش دیو، با بیانی آشکار به تصویرگری برخی از خویشکاریهای دیوان پرداخته است. تأمل بر نقش دیوان محمد سیاه قلم به لحاظ واکاوی خویشکاری و تطبیق آن با وظیفه اساطیری ایشان اهداف اصلی این پژوهش است. روش پژوهش به لحاظ هدف بنیادی، از نوع توصیفی- تحلیلی و گردآوری اطلاعات مطالعات کتابخانهای است که هر 28 نگاره وی را شامل میشود. این پژوهش درصدد یافتن پاسخ به این پرسش است که دیوان سیاه قلم چه خویشکاریهایی داشتهاند و تا چه اندازه به وظایف اساطیری خود وفادار ماندهاند؟ در حاصل نتایج خویشکاری دیوان سیاه قلم در هشت عمل نزاع دیوان، انجام پیشه، حمل، دزدی، رقص، بادهنوشی، رامشگری و مباحثه دستهبندی گردید که انجام وظیفه انسانی و داشتن پیشه مهمترین وجه ممیزه دیوان سیاه قلم است. در تطبیق با چهره اساطیری ایشان میتوان گفت بخش قابل توجهی از خویشکاریهای دیوان سیاه قلم به چهره اهریمنی آنان مربوط است که این امر بهنوبه خود ریشه در متون اساطیری اوستایی و پهلوی دارد.