نقش انسجام خود، تمایز یافتگی و جهتگیری مذهبی در پیشبینی تحمل پریشانی در افراد دارای نشانگان اختلال شخصیت وسواسی-اجباری
نویسندگان
1 دانشجو دکترا، روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.
2 استادیار، گروه روانشناسی، موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)، قم، ایران.
3 استادیار، گروه روانشناسی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.
doi
10.22038/mjms.2024.81571.4696چکیده
مقدمه: افراد با نشانگان اختلال شخصیت وسواسی-اجباری مشکلات روانشناختی بسیاری را تجربه میکنند. از اینرو هدف پژوهش حاضر بررسی نقش انسجام خود، تمایز یافتگی و جهتگیری مذهبی در پیشبینی تحمل پریشانی در افراد دارای نشانگان اختلال شخصیت وسواسی-اجباری بود. روش کار: این پژوهش به لحاظ روش توصیفی - همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمام افراد مراجعه کننده به مراکز مشاوره دولتی و خصوصی شهر تهران در سال 1401 بود که از میان آنها براساس خط برش پرسشنامه چندمحوری میلون3 (نمره بالاتر از 85 ) و تشخیص درمانگر مراجع ، 350 نفر به روش نمونهگیری در دسترس به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه چند محوری بالینی میلون3، مقیاس تحمل پریشانی (سیمونز و گاهر، 2005)، مقیاس انسجام روانی ) (آنتونووسکی، 1993)، آزمون تمایزیافتگی خود (اسکورن و فریدلندر، 1998) و مقیاس جهتگیری مذهبی ( آلپورت و راس، 1950) بود. به منظور تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه به روش همزمان استفاده شد.نتایج: نتایج نشان داده است بین انسجام خود با جهتگیری مذهبی درونی با تحمل پریشانی رابطه مثبت و معنادار و بین تمایز یافتگی و جهتگیری مذهبی بیرونی با تحمل پریشانی رابطه منفی و معنادار وجود دارد (01/0P<). همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که انسجام خود، تمایزیافتگی و جهتگیری مذهبی در مجموع 72/0 تحمل پریشانی را تبیین میکنند.نتیجهگیری: این یافته ها بیانگر اهمیت توجه به انسجام خود، تمایز یافتگی و جهتگیری مذهبی در پیشبینی تحمل پریشانی و تأثیر آن بر نشانگان اختلال شخصیت وسواسی-اجباری بوده است