فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

جهت تخمین ضرایب ­­تنش (K s ) و ضریب گیاهی (K c ) و همچنین ضرایب پاسخ عملکرد گیاه به آب یا ضریب حساسیت (K y )  در مراحل مختلف رشد بادام­ زمینی، تحقیقی به­صورت کرت­های خرد شده در قالب طرح پایه بلوک­های کامل تصادفی در سه تکرار در سال­های 1396 و 1397 در استان گیلان اجرا شد. تیمار اصلی شامل دیم و تأمین 120، 100، 80، 60 و 40 درصد نیازآبی و تیمار فرعی شامل دو رقم بادام­ زمینی جنوبی و گیل بود. با توجه به نتایج، مقادیر ضرایب ­­تنش آبی، در رقم جنوبی در سال 96 و 97 به ترتیب در بازه 1-45/0 و 1-63/0 متغیر بود، در حالی که این ضریب در رقم گیل در سال 96 در بازه 1-47/0 و در سال 97 در بازه 1-64/0 قرار داشت. ضریب­ گیاهی در مرحله ابتدایی (20روز)، توسعه­ گیاه (30روز)، میانی (45روز) و پایانی (30روز) در رقم جنوبی در سال­ 96 به­ترتیب 4/0، 37/0، 01/1 و 79/0 و در سال 97 به­ترتیب 4/0، 37/0، 98/0 و 75/0 به­دست آمد. در حالی که در رقم گیل، این ضرایب در سال­ 96 به­ترتیب 4/0، 36/0، 01/1 و 78/0 و در سال 97 به­ترتیب 4/0، 36/0، 98/0 و 74/0 بود. واسنجی ضریب­ پاسخ عملکرد گیاه به آب­ در ارقام گیل و جنوبی با روش­های Raes, (2004) و Tafteh et al, (2013) مورد بررسی قرار گرفت. در روش Raes, (2004) مقدار ریشه میانگین مربعات خطا 183کیلوگرم در هکتار و مقدار نرمال شده آن حدود 16 درصد و شاخص کارایی این روش 72/0 بود. در روش Tafteh et al, (2013) مقدار ریشه میانگین مربعات خطا 188 کیلوگرم در هکتار و مقدار نرمال شده آن حدود 17 درصد و شاخص کارایی این روش 71/0 به­دست آمد. با توجه به NRMSE دو مدل بررسی شده، نتابج کلی حاکی از آن است که مدل Raes, (2004) با 164/0 و مدل Tafteh et al, (2013) با 168/0،  در برآورد عملکرد بادام­زمینی دارای دقت قابل قبولی می­باشند.