بررسی آثار و دیدگاه طبیعتگرایانهی آلبرشت دورر
نویسندگان
1 استادیار گروه ارتباط تصویری، دانشکده هنرهای تجسمی، دانشگاه هنر تهران، تهران، ایران.
2 کارشناس ارشد تصویرسازی، گروه ارتباط تصویری، دانشکده هنرهای تجسمی، دانشگاه هنر تهران، تهران، ایران.
doi
10.22059/jfava.2023.354310.667048چکیده
دیدگاه طبیعتگرایانه در دوران رنسانس با اضافه شدن رویکردهای علمی منجر به آگاهی بیشتر انسان از پیرامونش شد. کوشش هنرمندان در به نمایش گذاشتن جهان سبب شد تا هنر رنسانس از دورههای گذشته به طرز چشمگیری متمایز شود. جریانی که انسان و طبیعت را سرلوحه قرار داد و با دو گرایش عمدهی واقعگرایی، یکی مبتنی بر تجربه و مشاهدهی طبیعت و دیگری توسل به ریاضیات، به سمت کشف جهان عینی گام برداشت. از اینرو، مطالعهی نگرش هنرمندی که در فعالیت حرفهای خود در مواجهه با این گرایشها قرار گرفته است موضوع مهمی در تحلیل آثار تصویری محسوب میشود که در این پژوهش به شکلی هدفمند در آثار آلبرشت دورر دنبال میشود. اینکه هنرمند در راستای تصویرسازی و نقاشی از چه مؤلفههایی در طبیعت و چه تکنیکهایی بهره میگیرد سؤال اصلی این پژوهش است. بدین منظور، این مطالعه با اتخاذ شیوهی توصیفی-تحلیلی و رویکرد تکنگاری به تحلیل عناصر بصری، ریاضیوار و طبیعتمحور تصویرسازیها میپردازد. از مهمترین نتایج این مطالعه رویکرد متفاوت هنرمند در پرداخت به آثار است و نقش هنرمند در فرمدهی به عینیتگرایی در قالبی جدید به نمایش گذاشته میشود و هنرمند با تمام تأثیرپذیری از معیارهای زیباشناسانهی رنسانس، در اجرا، به آنچه خود از موضوع درک کرده رجوع میکند.