باز پژوهی نظریه غیر قابل اسقاط بودن شرط نتیجه
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق خصوصی، واحد تبریز ، دانشگاه آزاد اسلامی ، تبریز ، ایران
2 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی ، تبریز ، ایران
3 استادیار گروه حقوق خصوصی، واحد تبریز ، دانشگاه آزاد اسلامی ، تبریز ، ایران
doi
10.22106/jlj.2024.2016567.5549چکیده
مطابق قسمت اخیر ماده 244 قانون مدنی: «شرط نتیجه قابل اسقاط نیست». اکثریت علمای حقوق نیز برای تبیین این حکم اظهار داشتهاند، در مواردی که شرط نتیجه به نفس انشاء تشکیل شود، به لحاظ تحقق شرط، امکان اسقاط آن قابل تصور نیست و در صورتی که تحقق شرط یاد شده به جهتی از جهات ممتنع گردد، اساساً ًشرطی تشکیل نشده است تا از اسقاط آن صحبت شود؛ با وجود این، این کاوش بین علمای حقوق قاعده بر نداشته و بررسیهای فقهی نیز گویای این امر است که از نظر فقهای عظام، امکان اسقاط شرط نتیجه مقدور نمیباشد. این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی، ضمن بررسی نظریات علمای حقوق و فقهای عظام، از جمله با احتجاج به مکانیسمهای حقوقی تعلیق و توقیت، قسمت اخیر ماده 244 قانون یاد شده مشعر بر غیر قابل اسقاط بودن شرط نتیجه را، ناظر به اندراج شرط مزبور در غالب موارد دانسته و با ارائه تحلیلهای نوین، قابلیت اسقاط شرط یادشده را در سلسله مواردی استنتاج و اصلاح مقرره فوق را به قانونگذار پیشنهاد میکند.