فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این تحقیق در سالهای 1381-1380 به منظور بررسی تأثیر کاربرد پلیمر آکوازورب بر آبیاری نهالهای مختلف در ایستگاه تثبیت شن حسین‌آباد شهرستان قم، در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی (RCBD) و به صورت فاکتوریل در سه تکرار و با فواصل کاشت چهار متر  اجرا گردید. عامل اول شامل نهالهای کاج (Pinus eldarica)، زیتون (Olea europea) و آترپلکس (Atriplex canescens) بود. عامل دوم شامل سطوح صفر، یک و دو پلیمر آکوازورب (به ترتیب صفر، دو و چهار درصد وزنی خاک اطراف نهالها تا عمق 50 سانتیمتری و فاصله آبیاری سه برابر نرمال) و شاهد با آبیاری نرمال بود. متغیرها و صفات درصد رطوبت خاک در اعماق 25 و 50 سانتیمتری قبل و بعد از آبیاری، قدرت بقا و شادابی نهالها در سه مرحله رویشی یک، سه و شش ماه پس از کاشت در کلیه نهالها اندازه‌گیری شدند. تجزیه واریانس داده‌ها و مقایسه میانگین سطوح مختلف عامل اول به روش دانکن نشان داد که میان گونه‌های تحت بررسی از نظر قدرت بقا و شادابی نهالها در سطح احتمال 1%  تفاوت معنی‌داری وجود دارد. آتریپلکس، زیتون و کاج به ترتیب بیشترین نمره زنده‌مانی نهالها را در شش ماه پس از کاشت داشتند. همچنین میان سطوح مختلف کاربرد پلیمر در کلیه صفات به جز نسبت رطوبت خاک بعد از آبیاری به قبل از آن در عمق 50 سانتیمتری، اختلاف معنی‌داری در سطح احتمال 1% مشاهده گردید. کاربرد سطوح مختلف پلیمر تأثیر متفاوتی بر صفات تحت بررسی داشت. در کلیه صفات، سطح صفر پلیمر و شاهد (با آبیاری نرمال) در گروههای مجزا قرار گرفتند. سطح دو پلیمر بیشتر با تیمار شاهد در یک گروه قرار داشت. بنابراین استفاده از پلیمرهای مذکور را می‌توان به جای آبیاری نرمال در دوره استقرار اولیه نهالها توصیه نمود. همچنین سطوح یک و دو پلیمر از نظر کلیه صفات تحت بررسی در یک گروه قرار گرفته و اختلاف معنی‌داری با یکدیگر نداشتند، بنابراین استفاده از سطح یک پلیمر دارای صرفه اقتصادی بیشتری خواهد بود. به طور کلی استفاده از پلیمر را در زمان کاشت نهال گونه‌های مذکور، به منظور کاهش میزان و تعداد آبیاری، با حفظ زنده‌مانی آنها می‌توان توصیه نمود.