استفاده از لیگنین کرافت به‌عنوان سازگارکننده در مواد مرکب آرد چوب- پلی‌پروپیلن

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تربیت مدرس

2 استادیار گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس

3 دانشیار گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس

doi
10.22092/ijwpr.2011.117201
چکیده

در این پژوهش اثر سازگارکنندگی لیگنین کرافت روی جذب آب کوتاه مدت (2 و 24 ساعت) و ویژگی­های مکانیکی مواد مرکب آرد چوب- پلی‌پروپیلن مورد بررسی قرار گرفت. لیگنین کرافت مورد استفاده از لیکورسیاه کارخانه چوب و کاغذ ایران­ (چوکا) با روش اسیدی استخراج و با نسبت­های 2، 5 و10 درصد و با روش اختلاط فیزیکی (خشک) با آرد چوب خشک شده راش مخلوط شد. مخلوط حاصل با پلی‌پروپیلن در دو حالت حضور و عدم حضور سازگارکننده (انیدریدمالئیک- پلی‌پروپیلن)، بوسیله دستگاه مخلوط‌کن داخلی با یکدیگر مخلوط شده بعد با استفاده از روش پرس گرم به صفحه‌های چوب- پلاستیک تبدیل شدند. بعد نمونه‌های آزمونی تهیه و ویژگی­های فیزیکی و مکانیکی مورد نظر در این تحقیق براساس استانداردهای مربوطه اندازه‌گیری شدند. نتایج این پژوهش نشان داد که به طور کلی لیگنین کرافت سبب بهبود ویژگی­های فیزیکی (جذب‌آب 2 و 24 ساعت) و مکانیکی (مدول‌الاستیسیته، مقاومت‌خمشی و مقاومت به ضربه) مواد مرکب چوب- پلاستیک می­گردد. نتایج آزمون خمش نشان داد که در شرایط عدم استفاده از سازگارکننده، مواد مرکب حاوی 10 و 2 درصد لیگنین کرافت به‌ترتیب مدول‌الاستیسیته و مقاومت‌خمشی بیشتری نسبت به بقیه نمونه­ها داشتند، اما در حضور سازگارکننده، مواد مرکب دارای 5% لیگنین مدول‌الاستیسیته و مقاومت‌خمشی بالاتری را نشان دادند. نتیجه قابل توجه اینکه، در مقایسه با مواد مرکب دارای 2% انیدریدمالئیک- پلی‌پروپیلن، مواد مرکب دارای2% لیگنین کرافت مدول‌الاستیسیته بالاتر و جذب آب کوتاه مدت کمتری نشان دادند که این نتیجه حکایت از اثر مثبت سازگارکنندگی لیگنین کرافت در مواد مرکب آرد چوب- پلی‌پروپیلن دارد. بنابراین بیشترین مقاومت به ضربه و کمترین میزان جذب آب کوتاه مدت، در مواد مرکب حاوی10 درصد لیگنین کرافت مشاهده شد. البته از لحاظ آماری تفاوت معنی­داری بین مقاومت به ضربه مواد مرکب دارای 5% و10% لیگنین کرافت مشاهده نشد.