طراحی مدل اعتمادسازی در شبکة تأمین خدمات بشردوستانه (مطالعه موردی: آتشسوزی ساختمان پلاسکو ، انفجار شهران، آبگرفتگی مترو تهران)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه مدیریت تولید و عملیات، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 استاد گروه مدیریت صنعتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 دانشیار گروه مدیریت صنعتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4 دانشیار گروه مرتع و آبخیزداری، دانشگاه هرمزگان، هرمزگان، ایران.
doi
10.30473/ipom.2019.42091.3307چکیده
هدف از این پژوهش با توجه به اهمیت مسئله ایجاد اعتماد در زنجیرة تأمین خدمات بشردوستانه و نیز فقر نظری در حوزة اعتمادسازی، ارائه مدلی از فرایند اعتمادسازی در شبکة امداد کشور است. برای انجام این مطالعه، سه حادثة بزرگ اخیر استان تهران مورد مطالعه انتخاب شده است و با توجه به کمبود تحقیقات کیفی در حوزة اعتمادسازی، با استفاده از روش نظریة داده بنیاد نسخه 2015 کوربین و استراوس، مدل فرایند اعتمادسازی در شبکة امداد براساس مصاحبه با 8 نفر از خبرگان حاضر در شبکة امداد، طراحی شده است. با توجه به اهمیت ایجاد اعتماد میان اعضای حاضر در شبکة امدادرسانی و فقدان مدلی جامع در این حیطه، پژوهش حاضر به طراحی مدل ساخت اعتماد و بررسی نقش حساس اعتماد در فرایند امدادرسانی موفق و بازتاب آن میپردازد. یافتههای پژوهش در 3 فاز شرایط، اقدامات و پیامدها طبقهبندی شدهاند. ساختارهای ضعیف جامعه و سیستم مدیریت جامعه مانع بزرگ ایجاد اعتماد است و کافی نبودن بودجه، نامشخص بودن متولی امر، عملکرد ناموفق، عدم هماهنگی و همکاری کارگروههای مسئول و آمادگی نداشتن از عوامل اصلی بیاعتمادی تعیین شده است.
