تحلیل بازنمایی دریا در نقاشی واقعگرا مبتنی بر مفهوم امر والا در فلسفۀ کانت (مورد مطالعاتی: آثار برگزیدۀ قرن نوزدهم اروپا و امریکا)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد نقاشی، گروه نقاشی، مؤسسه آموزش عالی فرد وس، مشهد، ایران.
2 استاد یار گروه هنر اسلامی و پژوهش هنر، مؤسسه آموزش عالی فرد وس، مشهد، ایران.
3 استادیار گروه نقاشی، دانشکده هنرهای تجسمی، دانشگاه هنر، تهران، ایران
doi
10.22059/jfava.2023.355110.667055چکیده
بازنمایی طبیعت یکی از موضوعات مهم در نقاشی به شمار میرود. یکی از مواردی که معنای وسیعی از بازنمایی طبیعت را بر ما عیان میکند، فلسفه است. از ارزندهترین مباحث فلسفی، مفهومی به نام امر والا می باشد. در این اثنا، دریا به مثابه ابژهای که میتواند نشانی از امر والا باشد، در جنبش های هنری قرن نوزدهم مجالی برای بروز یافت. پژوهش حاضر در جستوجوی شاخصههای امر والا از دیدگاه کانت، در نقاشیهای رئال بازنمایی امواج دریا در قرن نوزدهم اروپا می باشد. در این پژوهش، با روش توصیفی-تحلیلی، و بهرهگیری از روش گردآوری کتابخانه ای در جمع آوری اطلاعات، و با نمونهگیری گزینشی از میان آثار نقاشی دریا در سدۀ نوزدهم اروپا و امریکا، پنج اثر انتخاب شده و به شیوه تجزیهوتحلیل کیفی، مورد بررسی قرار گرفته اند. الگوی بازنمایی دریا در نقاشی رئال قرن نوزدهم، بنا بر نوع امر والا متفاوت است. امر والای پویا در آثار مورد بررسی، از طریق نمایش قدرت و قهر دریا تصویر شده است. برای نمایش والای ریاضی نیز هنرمند عظمت و وسعت و گستردگی دریا را ترسیم کرده است. با نگاهی دقیقتر به آثار تحلیلی درمییابیم که سبک رئالیسم، بستری برای نمایش مسائل سیاسی، و بعضاً نمایش طبیعت بدون اغراق و به دور از احساسیگری رمانتیسم بود.
