رابطه تسهیم دانش و قابلیت نوآوری در کتابخانههای دانشگاهی
نویسندگان
1 دانشگاه علامه طباطبایی تهران
2 دانشگاه تربیت مدرس
3 دانشگاه علامه طباطبایی
doi
10.22067/riis.v5i2.38130چکیده
هدف: پژوهش حاضر از یکجهت بهدنبال تعیین میزان تسهیم دانش، ظرفیت جذب و قابلیت نوآوری در کتابخانههای مرکزی دانشگاههای دولتی شهر تهران در سال 1393 و از جهت دیگر بهدنبال شناخت رابطه تسهیم دانش و قابلیت نوآوری در این کتابخانهها است. روش: پژوهش حاضر از نوع کاربردی و به روش پیمایشی و همبستگی صورت گرفته است. جامعه پژوهش را 190 نفر از کتابداران کتابخانههای دانشگاهی تشکیل میدهند که از این تعداد با توجه به جدول مورگان 123 نفر بهعنوان نمونه انتخاب شد و تعداد 98 نفر به پرسشنامهها پاسخ دادند. دادهها با استفاده از روشهای آمار توصیفی و استنباطی شامل ضریب همبستگی Pearson، t-test و آزمونANOVA مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفتهاند. همچنین از روش معادلات ساختاری با استفاده از نرمافزار اموس برای نشان دادن ارتباط همزمان متغیرها استفاده شده است. یافتهها: یافتههای پژوهش نشان داد که میزان تسهیم دانش، قابلیت نوآوری و ظرفیت جذب در کتابخانههای مرکزی دانشگاههای دولتی شهر تهران در سطح مطلوبی قرار ندارند. با توجه به جدول 6 رابطه مثبت و مستقیمی بین تسهیم دانش و ظرفیت جذب وجود دارد. همچنین، رابطه مستقیم و معنیداری بین ظرفیت جذب و قابلیت نوآوری مشاهده میشود. در نهایت برای دو متغیر تسهیم دانش و قابلیت نوآوری همبستگی معناداری وجود دارد. با بررسی سه متغیر اصلی پژوهش چنین میتوان نتیجه گرفت که ظرفیت جذب بهعنوان متغیری واسطهگر بین دو متغیر تسهیم دانش و قابلیت نوآوری نیست بلکه تسهیم دانش و قابلیت نوآوری بهگونهای مستقیم باهم در ارتباط هستند.