اثر میزان قلیاییت در لیگنین‌زدایی با اکسیژن خمیرکاغذ سودا– آنتراکینون از کارتن‏های کنگره‏ای کهنه (OCC)

نویسندگان

1 استادیار و مدیر گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ دانشگاه تربیت مدرس دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، نور

2 دانشیار، گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج

3 کارشناس ارشد مهندسی صنایع چوب و کاغذ دانشگاه تربیت مدرس دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، نور

doi
10.22092/ijwpr.2018.117182
چکیده

تأثیر لیگنین‌زدایی با اکسیژن به‌عنوان یک فرایند دوستدار محیط‌زیست، بر روی خمیرکاغذ سودا – آنتراکینون از کارتن‏های کهنه باطله (OCC) بررسی شد. لیگنین‌زدایی با اکسیژن در چهار سطح قلیاییت2، 3، 4 و 6 درصد انجام گرفت و تأثیر مقدار قلیایی بر روی عدد کاپا، بازده، روشنی و ماتی و همچنین مقاومت به کشش، مقاومت به پاره شدن و ترکیدن تعیین شد. روشنی کاغذ دست‌ساز (gr/m2 60) از این خمیرکاغذ نسبت به نمونه مشابه از خمیرکاغذ سودا – آنتراکینون افزایش زیادی نشان داد. اما در اثر این فرآوری، ماتی کاغذها به طور جزئی کاهش پیدا کرد. همچنین فراوری با اکسیژن باعث افزایش مقاومت به پاره‌شدن و کاهش مقاومت به کشش و مقاومت به ترکیدن کاغذها شد. به طوری که افزایش روشنی (4درصدISO) و دستیابی به بازده (67 درصد) در اثر اعمال فرآوری با اکسیژن بر روی خمیرکاغذ سودا – آنتراکینون، این فرآوری را به‌عنوان روش مناسب به‌منظور آماده‌سازی خمیرکاغذ سودا – آنتراکینون برای مرحله رنگ‏بری، متعاقب آن همراه با حفظ بیشتر کربوهیدرات‏ها معرفی کرده است. معادلات نرمال‌سازی حاصل از نتایج به دست‌آمده نشان داد که، لیگنین‌زدایی با اکسیژن با استفاده از 3 درصد هیدروکسیدسدیم با کمی اختلاف بیشترین امتیاز را به دست آورده و به‌عنوان مناسب‏ترین فراوری در بین شرایط مورد بررسی انتخاب و معرفی شده است.