سنجش گرایش جوانان روستایی به سکونت در روستا و عوامل مؤثر بر آن در روستاهای قصرشیرین

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه ترویج، ارتباطات و توسعه روستایی دانشگاه زنجان

2 دانشیار گروه ترویج، ارتباطات و توسعه روستایی دانشگاه زنجان

doi
10.30490/rvt.2016.59443
چکیده

جوانان روستایی به‌مثابه بازوی کار در بهبود وضعیت اقتصادی و اجتماعی خانواده‌های روستایی نقشی ارزنده دارند. تحقیق حاضر با هدف بررسی گرایش جوانان روستایی به روستانشینی و نیز شناسایی عوامل مؤثر بر آن در روستاهای قصرشیرین انجام شد. جامعه آماری تحقیق را کلیه جوانان روستا­های این شهرستان در دامنه سنی 15 تا 29 سال تشکیل دادند (4230= N) که از آن میان، 118 نفر به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای­ با استفاده از رابطه کوکران به‌عنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند. پژوهش حاضر، از نظر هدف، کاربردی و از نظر محل انجام، میدانی بود و در آن، از روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی استفاده شد. داده‌های جمع‌آوری‌شده با استفاده از نرم­افزار SPSS نسخه 20 پردازش شدند. نتایج نشان داد که میانگین رتبه‌ای گرایش جوانان روستایی به روستانشینی، از نظر پاسخ­گویان، 25/3 در مقیاس طیف لیکرت بود. همچنین، نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که به‌ترتیب، دو متغیر «احساس ارزشمندی در روستا» و «گرایش به اشتغال در بخش کشاورزی» نقش مثبت و سه متغیر «حمایت ناکافی دولت»، «میزان درآمد سالانه خانوار از بخش غیرکشاورزی» و «کمبود امکانات تفریحی و ورزشی در روستا» نقش منفی در گرایش جوانان روستایی به سکونت در روستا داشته، 7/59 درصد از تغییرات متغیر وابسته را تبیین می‌کنند.