اثربخشی گروه درمانی وجودی بر تنظیم هیجانی در نوجوانان بدسرپرست و بی‌سرپرست در مرکز بهزیستی شهر زنجان

نویسندگان

1 گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

2 گروه روانشناسی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران.

3 گروه روانشناسی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران.(نویسنده مسئول)

doi
10.22038/mjms.2025.90001.5076
چکیده

مقدمه: تنظیم هیجانی یکی از عوامل کلیدی در سلامت روان نوجوانان است، به‌ویژه در گروه‌های آسیب‌پذیری مانند نوجوانان بدسرپرست و بی‌سرپرست. این مطالعه با هدف تعیین اثربخشی گروه‌درمانی وجودی بر تنظیم هیجانی این گروه در مراکز بهزیستی شهر زنجان انجام شد. روش کار: در این مطالعه شبه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون، 30 نوجوان 13 تا 18 ساله از مراکز بهزیستی زنجان به‌صورت در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش 8 جلسه 90 دقیقه‌ای گروه‌درمانی وجودی دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌ها با پرسشنامه تنظیم هیجانی دشواری‌ها جمع‌آوری و با آزمون کواریانس تحلیل شد. نتایج: میانگین نمرات تنظیم هیجانی در گروه آزمایش از 3.45 به 4.22 افزایش یافت، در حالی که گروه کنترل تغییر ناچیزی (3.42 به 3.43) نشان داد. تحلیل کواریانس نشان داد که تاثیر گروه درمانی وجودی بر تنظیم هیجانی نوجوانان بدسرپرست و بی‌سرپرست معنی دار است.نتیجه گیری: گروه‌درمانی وجودی به‌طور مؤثری تنظیم هیجانی را در نوجوانان بدسرپرست و بی‌سرپرست بهبود می‌بخشد. پیشنهاد می‌شود این مداخله در مراکز بهزیستی به‌کار گرفته شود و پژوهش‌های آینده اثرات بلندمدت آن را بررسی کنند.