آسیبشناسی تربیت کودک بر اساس عاملهای زمینهای رفتاری والدین از منظر امام علی (ع)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری الهیات و علوم قرآن و حدیث، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران
2 استادیار الهیات و فلسفه و کلام، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران (نویسنده مسئول)
3 دکتری الهیات و علوم قرآن و حدیث، واحد سمنان،دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران.
4 دانشیار مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی، سمنان، ایران
doi
چکیده
یکی از اساسیترین خصوصیات انسان تربیتپذیری اوست. انسان برای تکامل نیازمند تربیت است. تربیتی میتواند انسان را به تکامل برساند که علاوه بر طراحی و شناسایی شیوههای دقیق و کاربردی همواره چالشها و آسیبهای تربیت را رصد کند. شناخت عوامل آسیبزا، تعیین کننده ضوابط حاکم بر فرآیند تربیت است. با توجه به حساسیت دوران کودکی و گستره تربیتپذیری کودک از والدین، و جدایی ناپذیر بودن شیوههای تربیتی از حالات احساسی، هیجانها، انگیزشها و ادراکات والدین، آسیبشناسی خصوصیات شخصیتی و رفتاری والدین نقش مؤثری در افزایش کارامدی تربیت کودک خواهد داشت. هدف پژوهش حاضر آسیبشناسی تربیت کودک بر اساس عاملهای زمینهای رفتاری والدین با تکیه بر کلام امام علی علیه السلام با روش توصیفی تحلیلی و برداشت مفهومی است. امام علی علیه السلام در عاملهای زمینهای با تاکید بر بُعد معرفتی و اعتقادی والدین، مهمترین آسیبهای تربیت را مربوط به این حوزه میداند که ابعاد مختلف تربیت عاطفی، اخلاقی، اجتماعی و معنوی کودک را متاثر میسازد. و در بُعد رفتاری بیشترین آسیبها مربوط به خروج رفتارها از حالت تعادل و یا معدوم کردن رفتارها به واسطه غفلت از آنهاست. بنابراین بدون توجه به بُعد نگرشی و معنوی والدین و اصلاح ضعف معرفتی آنها، تربیت کودک همچنان با آسیبها و چالشهای جدی مواجه خواهد بود.