کاربرد معیارهای بوم شناختی و انسانی در مکان‌یابی سکونت‌گاه‌های روستایی با استفاده از سامانه پشتیبانی تصمیم‌گیری مکانی: مطالعه موردی روستای کاج استان چهارمحال و بختیاری

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد منابع طبیعی- محیط زیست گرایش ارزیابی و آمایش سرزمین دانشگاه هرمزگان

2 عضو هیات علمی گروه مرتع و آبخیزداری دانشگاه هرمزگان

3 کارشناسی ارشد سامانه اطلاعات جغرافیایی و سنجش از راه دور

doi
10.30490/rvt.2016.59447
چکیده

روستای کاج هم‌جوار با رودخانه کوهرنگ در پی ساخت و آبگیری سد به زیر آب خواهد رفت و باید به مکانی مناسب انتقال یابد. از این­رو، تحقیق حاضر به منظور تعیین عوامل طبیعی و انسانی مؤثر در مکان‌یابی سکونت‌گاه جدید، با استفاده از روش تحلیل شبکه‌ای، به بررسی معیارهای مختلف در تعیین مؤثرترین گزینه‌ها طی سال‌های 13۹۲ و 13۹۳ انجام شد. در این روش، معیارهای مؤثر از طریق پرسشنامه تعیین و در نهایت، یازده معیار انتخاب شد. در مرحله بعد، برای تهیه نقشه‌های طبقه‌بندی‌شده هر معیار بر اساس ارزش‌دهی و طبقه‌بندی اطلاعات لایه‌ها، از روش تاپسیس در محیط GIS استفاده شد. نتایج نشان داد که معیارهای فاصله از شهر و روستا، ارتفاع و فرسایش‌پذیری خاک، به‌ترتیب، با 19، 16 و 15 درصد از وزن مدل بیشترین تأثیر را در سامانه پشتیبانی تصمیم‌گیری مکانی داشته‌اند. همچنین، نقشه نهایی طبقه‌بندی مطلوبیت مکانی در منطقه مورد مطالعه نشان داد که مناطقی مناسب در محدوده نزدیک به موقعیت فعلی روستای کاج وجود دارد که بیشتر آنها در حاشیه شمالی دریاچه سد واقع است و می‌توان روستا را بدین مناطق منتقل کرد.