اثرات اجتماعی خشکسالی‌‌های کم‌دوام بر ساکنان جوامع روستایی: مطالعه موردی دهستان دودانگه در شهرستان بهبهان

نویسندگان

1 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد علوم و مهندسی مدیریت آبخیز

2 دانشیار هیدرواقلیم گروه آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی دانشگاه تربیت مدرس، نور، مازندران

3 استادیار گروه کشاورزی دانشگاه پیام نور تهران

doi
10.30490/rvt.2016.59450
چکیده

نوسان­های اقلیم موجب افزایش وقوع خشکسالی در ایران شده و ارزیابی دقیق این پدیده را ضروری ساخته است. از آنجا که بیشتر مطالعات بر مناطق دارای خشکسالی‌های شدید و مستمر متمرکزند، پژوهش پیمایشی حاضر به بررسی اثرات اجتماعی خشکسالی‌های کم‌دوام بر مناطق روستایی اختصاص یافت و داده‌های آن از طریق روش نمونه‌گیری تصادفی ساده جمع‌آوری و نسبت به تکمیل پرسشنامه از 339 نفر از کشاورزان دهستان دودانگه شهرستان بهبهان اقدام شد. یافته‌ها نشان داد که افزایش مهاجرت، کاهش فرصت ادامه‌تحصیل و کاهش بهداشت در مناطق دارای خشکسالی کم‌دوام کمتر مشاهده می‌شود؛ با این همه، کاهش فرصت ازدواج و کیفیت ‌زندگی، افزایش ساعات ‌کار و تضاد اجتماعی در این مناطق نمود یافته است؛ همچنین، میزان حمایت نهادهای دولتی، سن، سابقه بهره‌برداری کشاورزی، تعداد دام و میزان درآمد خانوار مهم‌ترین سازه‌های تعیین‌کنندة اثرات اجتماعی خشکسالی شناخته شده‌اند.