بررسی تطبیقی زمینه‌های بدعت؛ از نگاه قرآن و عهدین و راهکار‌های برون رفت از آن بر اساس قرآن و نهج‌البلاغه

نویسندگان

1 دانشجوی دکترا، علوم قرآن وحدیث، دانشگاه آزاد همدان، همدان، ایران

2 استادیارعلوم قرآن و حدیث، ,واحد تویسرکان، دانشگاه آزاد اسلامی، تویسرکان، ایران

3 استادیارگروه علوم قرآن و حدیث،واحد همدان ، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان ،ایران

doi
چکیده

بدعت و بدعت‌گذاری آفتی است که بسیاری از ادیان ‌گریبانگیر این موضوع بوده‌اند. پرداختن به این مسأله که دین اسلام و رهبران الهی، چگونه به این موضوع پرداخته و توانسته‌اند خطرات اهل بدعت را برای مخاطبان خود ذکر کنند، مورد عنایت این مقاله بوده است. قرآن و نهج‌البلاغه که مجموعه مدونی از معارف الهی هستند، هر کدام به نوبه خود به بیان تشخیص بدعت‌ها پرداخته و راه‌های برون رفت از این موضوع را بیان نموده‌اند. در نهج‌البلاغه هم مولای متقیان بدعت را یکی از آفات مهم دینی و اجتماعی بر شمرده وآن تغییر احکام خدا بر طبق خواسته‌های دل و هوای نفس و بدعت گزاری در دین خداست. هدف این مقاله بررسی تطبیقی آسیب‌های راه یافته در نتیجه بدعت و راهکار‌های برون‌رفت از آن در قرآن و نهج‌البلاغه بوده است. یافته‌های این تحقیق نشان داده است که اهل بیت bبعد از پیامبرa که مبیّن اصلی بودند، مهم‌ترین مبیّنان قرآن هستند که با رفتار تبیینی خود در صدد هدایت اعتقادی مردم بودند. نتیجه بررسی‌های این تحقیق نشان داد که اصلی‌ترین معضل بدعت این است که باور‌های مردم را تغییر داده، تا آن جا که می‌تواند مذهب جدیدی ایجاد نماید.